سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حمید بهرامی – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی دانشگاه تهران
محسن کلانی – کارشناس ارشد رسدب شناسی دانشگاه بوعلی سینا همدان
رضا حسینی – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی دانشگاه تهران
علی ارومیه ای – دانشیار زمین شناسی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

پی های رسی در اثر جذب یا دفع آب با ایجاد مشکلات خاص همچون تورم و نشست، مکانهای نامناسب جهت ساخت و سازه های مهندسی را فراهم می آورند. کلسیم موجود در آهک با جانشینی در چنین خاکهایی می تواند در حضور آب خاصیت شکفتگی و سخت شدن را به خاک تحمیل کند و بر مقاومت آن بیافزاید. رطوبت در خاکهای رسی نقش مهمی ایفا می کند و می تواند بر خلاف انتظار از استحکام آهک دار کاسته و آنرا ضعیف تر از خاک مشابه رسی نماید. سازه های محدوده مورد مطالعه در ۴۵ کیلومتری شرق مشهد، بدلیل قرارگیری روی چنین پی ناپایداری بارها و بارها مشمول هزینه های گزاف بازساری شده اند. برای ریشه یابی علل تخریب و ارائه پیشنهادات کاربردی برای علاج بخشی و ادامه امور عمرانی در محل به مطالعات صحرایی و آزمونهای آزمایشگاهی پرداخته شد. نتایج نشان می دهد حضور دائمی آب در محیط و مهیا نمودن محیطی اشباع در افزایش تورم و نشست رسهای آهکدار مهمترین عامل نشست پی و تخریب سازه هاست.