سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

نواب خدائی – دانشکده علوم زمین, دانشگاه شهید بهشتی
محمدحسین ادابی – دانشکده علوم زمین, دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

سازند کنگان با ضخامتی معادل ١١٥ متر به عنوان بخشی از بزرگترین مخزن کربناته در خلیج فارس محسوب میشود. مطالعات پتروگرافی و رخسارهای این سازند نشاندهنده این است که سازند مذکور متشکل از ١٢ رخساره میکروسکوپی است که در قالب ٥ کمربند رخسارهای شامل بالای جزرومدی, بین جزرومدی, لاگون, سد و دریای باز, محیط رسوبی سازند کنگان را تشکیل میدهد. توالی این سازند در میدان پارسجنوبی یک توالی کربناته- تبخیری است. افقهای مخزنی این سازند در ارتباط مستقیم با تغییرات رخسارهای است. بررسی ژئوشیمیایی (عناصر اصلی و فرعی) کربناتهای این سازند نشاندهنده مینرالوژی اولیه آراگونیتی است که تحت تاثیر دیاژنز متائوریک در یک سیستم بسته دیاژنتیکی قرار گرفته است. همچنین تغییرات روند عناصر فرعی و نسبت آنها در
طول سازند مزبور و نیز در محل مرز دالان- کنگان نشاندهنده یک تغییر آشکار در روند این عناصر بین سازندهای دالان و کنگان است که میتوان آن را به عوامل دیاژنتیکی و رخسارهای نسبت داد.