سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عبدالمجید یعقوب پور – دانشگاه تربیت معلم تهران
علیرضا اسدی کرم – دانشگاه تربیت معلم تهران

چکیده:

از دیدگاه زمین شناسی محدوده کانسارهای آنتیموان سفیدآبه پهنه کوچکی از زون زمین شناسی شرق ایران را شامل می گردد که در آن مجموعه ای از سریهای آواری ائوسن تا میوسن ( از قدیم به جدیدواحد فلیشی ائوسن، واحد کنگلومرایی الیگوسن، واحد آواری الیگوسن ) و واحدهای جوان دوران چهارم رخنمون دارد .( شکل (۱ در حدود Au و As است همبستگی آن با عناصر ۰/۸۳۵ به میزان Hg با Sb بالاترین همبستگی عنصر ۰/۶ است . مهمترین پاراژنزهای موجود که بعنوان ردیاب و معرف ک انی سازی در منطقه اکتشافی قابل تشخیص هستند عبارتند از پاراژنزهای :
الف : مجموعه غیرعادی است .Ba + Bi+Sn+W ( مجموعه عناصر تحت کانساری ) که حضور Ba غیر عادی است.که این مجموع می تواند ردیاب کانی سازی طلا در منطقه باشد و Ag+As+Sb+Hg+Au
ب : مجموعه بیشتر دارای تمایلات اپی ترمال است و در مجموع یک پاراژنز فوق کانسار سازی را مشخص می سازد .
شوری در کانسار آنتیموان سفید آبه بطور میانگین ۱۲ درصد نمک طعام و دمای پیدایش بطور میانگین ۱۷۰ درجه سانتیگراد است . خاستگاه سیالهای کانه ساز در این تیپ تا حدود زیادی آبهای جوی است . وجود مقادیر دما وشوری بالاتر نشانگر چیره بودن آبهای ماگمایی درتشکیل این ذخایر است ( ری ، ۱۹۹۳ و هدنکویست ، ) ۱۹۹۴ از آنجایی که چنین درجه حرارت و شوریهایی در سیالهای درگیر سفید آبه محاسبه نشد بنابراین نقش آبهای ماگمایی بر پیدایش این کانسار اساسی نبوده است . چنانچه در نمود ار دمای همگن شدن دیده می شود رنج تغییرات زمانی درکانسار آنتیموان سفید آبه تقریبا گسترده است . ازاین رو تغییرات دمایی یکی از عوامل موثر در نهشت کانه ها بوده است .