سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنگره مهندسی نفت ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نرگس افشاری – کارشناسی ارشد زمین شناسی نفت – دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد اسلام
دکتر احمدرضا ربانی – استادیار دانشکده مهندسی نفت دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

سازند سیاهو ، سرچاهان و فراقون در ناحیه فارس و بندر عباس با هدف ارزیابی ژئوشیمیایی این سازندها در
زایش گاز با روشهای مختلف ژئوشیمیایی مورد مطالعه قرار گرفتند بر اساس نتایج راک – اول سازند سیاهو در کوه
فراقون بدلیل پائین بودن درصد ماده آلی و پختگی بالا نمی تواند سنگ منشاء مناسب محسوب شود . این سازند
دارای لیتولوژی شیلی است و در محیط دریایی و در شرایط احیا تا اکسیدی رسوب کرده است و دارای مواد آلی
خشکی و دریایی و کروژن نوع تیپ دو و سوم است.
نمونه های سازند سرچاهان فقط در منطقه کوه فراقون دارای کیفیت مطلوب و ماده آلی نسبتاً مناسبی است . مطالعه
پارامترهای مختلف بیومارکری نیز نشان می دهند که سازند سرچاهان در شرایط نیمه احیا تا اکسیدی و محیط
دریایی رسوب کرده و لیتولوژی شیلی دارد . بررسی نتایج راک – اول در نمونه های چاه نشان می دهد سازند
سرچاهان فقط در چاه کوه سیاه – ۱ دارای کیفیت و کمیتهای لازم جهت تولید هیدروکربور است و از نظر پختگی در
منطقه نفت زایی قرار دارد.
نتایج راک – اول و انعکاس ویترینایت در سازند فراقون نشان می دهد که این سازند نیز در چاه کوه سیاه – ۱ دارای
توانایی تولید هیدروکربور می باشد و می تواند به عنوان سنگ منشاء احتمالی هیدروکربور مطرح شود.