سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مرتضی سعیدخباز – مرکز محیط زیست و بیوشیمی دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف
منوچهر وثوقی – مرکز محیط زیست و بیوشیمی دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف
سیدمهدی برقعی – مرکز محیط زیست و بیوشیمی دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

در این تحقیق یک راکتور بیوفیلمی با مدیای ثابت با نام Aerated Submerged (ASFF) Fixed-Film بدنبال راکتوری بیهوازی قرار گرفت تا شرایط تکمیل فرایند تصفیه مورد بررسی قرار گیرد. راکتور هوازی پس از اتمام کار ناپیوسته، تشکیل بیوفیلم و شرایطپایدار در ادامه راکتور بیهوازی که راکتور بافلدار بیهوازی (ABR) بود قرار گرفت. راکتور ASFF دارای دو اتاقک بود و هر کدام از تاقکها بوسیله دیفیوزی هوادهی می شد. ازمایش ردیاب نشان داد که راکتور ساخته شده نقش ۳٫۴ راکتور میکس را ارد که حاکی از میکسینگی مناسب است. Adapatation و شروع کار راکتور با بار ۲۰۰mg COD/I/day انجام گرفت و تا حدودی ۳۰mg COD/I/day ادامه یافت که بالاتر از این بار آلی بدلیل افزایش بازدارندگی و موانع انتقال جرمی، نتیجتا سیستم هوازی ناکارآمد شناخته شد. با این وجود، بیوراکتور pH پایین و وجود مواد فنلی خروجی از سیستم بیهوازی ، در بار آلی ۵۰۰mg COD/I/dayبه راندمان حذف COD حدود ۷۰% رسید و در بارهای بالا ۱۵۰۰-۳۰۰۰ mg COD/I/day راندمان حدود ۴۵% درصدد شد و حتی در حذف روغن نیز موثر بود و حدود ۲۸% از روغن خروجی ABR را حذف کرد. در مجموع، در صورت افزایش اتاقکها امکان کاهش شوکهای ورودی بر این سیستم از طرف سیستم بیهوازی ایجاد می شود.