سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

روشنک آقارفیعی – دانشگاه علم و صنعت، دانشکده مهندسی شیمی، گروه بیوتکنولوژی
سعید مقصودی – دانشگاه علم و صنعت، دانشکده مهندسی شیمی، گروه بیوتکنولوژی
کمال الدین حق بین – دانشگاه علم و صنعت، دانشکده مهندسی شیمی، گروه بیوتکنولوژی

چکیده:

در این تحقیق، مطالعه ای کامل بر روی کارایی آنزیم تایروزیناز پس از تثبیت در ژل پلی اکریل آمید در محیط های بافر فسفات و مخلوط بافر فسفات با حلالهای آلی (استونیتریل و ایزوپروپانل) صورت گرفته است. بهمین منظور ابتدا تخلیص آنزیم تایروزیناز از قارچ خوراکی صورت گرفت. رسوب حاصل از غلظت ۵۵% اشباع نمک سولفات امونیوم جهت تثبیت آنزیم در ژل استفاده شد و در مخلوطهای حلال های ذکر شده و بافر فسفات با درصدهای ۰، ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ نگهداری شد و در زمانهای ۲۴ و ۱۴۴ ساعت میزان خروج آنزیم در ۲۸۰nm اندازه گیری گردید. سنجش فعالیت کرزولاز آنزیم تثبیت شده در ژل در زمانهای ۰، ۴۸، ۹۶ و ۱۴۴ ساعت و همچنین آنزیم محبوس شده در ژل در استفاده های مکرر در زمانهای ۰، ۴۸، ۹۶، ۱۴۴ و ۱۹۲ ساعت با استفاده از سوبسترای متیل فنل انجام گرفت. در مرحله بعد جهت بدست آوردن V max , Vm سوبسترای فنلی درمورد آنزیم تثبیت شده در محیط استونیتریل با درصدهای ۵۰ و ۷۵ ، غلظتهای مختلف از سوبسترااز M 10 به توان ۵- ضربدر ۳تا M 10 به توان منفی چهار ضربدر ۲ مورد آزمایش قرار گرفت و V max , Vm از روش لاین ویور برک بدست آمد. در نهایت سنجش میزان تولید ال – دوپا توسط آنزیم تثبیت شده در محیط ۷۵% استونیتریل مورد مطالعه قرار گرفت. نتیجه آنکه محیط حاوی ۷۵% استونیترول و ۲۵% بافر فسفات توانست درحفظ فعالیت کرزولاز آنزیم بسیار موثر باشد به نوعی که افت فعالیت پس از ۴ بار استفاده مجدد به فواصل ۴۸ ساعت ۱۴% بوده است. همچنین با محاسبه پارامترهای سینتیکی مشاهده شد که سرعت انجام واکنش با آنزیم محلول تفاوتی ندارد ولی میزان تمایل آنزیم تثبیت شده که در محیط حلالی فوق قرار گرفته استنسبت به سوبسترا کاهش پیدا کرده است. همچنین میزان تولید ال – دوپا از آنزیم تثبیت شده در این تحقیق mol/min 21/4 درجه سانتی گراد می باشد.