سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مجید توانگری برزی – دانشجوی دکتری عمران سازه های هیدرولیکی دانشگاه شهید باهنر کرمان
غلامعباس بارانی – استاد بخش عمران دانشگاه شهید باهنر کرمان
بهنام شفیعی ثابت – دانشجوی دکتری عمران سازه های هیدرولیکی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

روشهای مختلف بهینه سازی منابع اب جهت یافتن راهی که بتوان نسبت سود به هزینه را به بالاترین مقدار ممکن رساند، مورد استفاده قرار می گیرند. اخیرا الگوریتمهای برگرفته از سیستمهای بیولوژیکی و تصادفی در مسائل بهینه سازی به طور گسترده ای مورد استفاده واقع شده اند. یکی از مهمترین این الگوریتمها، الگوریتمهای وراثتی می باشند. الگوریتمهای وراثتی بدلیل استفاده از مقدار تابع بجای گرادیان، از لحاظ محاسباتی قابلیت کاربرد در مسائل بسیار پیچیده را دارند. اینگونه الگوریتمها بدلیل ماهیت تصادفی بودن عدم اطمینان را در حصول به نقطه بهینه کلی القاء می نمایند. روشهای بهینه سازی سنتی از قبیل روشهای برنامه ریزی خطی ( LP)، غیر خطی ( NLP) و روش برنامه ریزی پویا، با استفاده از مدلهای کلاسیک ریاضی با وجود اشکالاتی، قادر به رسیدن به نقطه بهینه هستند. در این مقاله نتایج بدست آمده از الگوریتم ژنتیک در بهینه سازی سد مخزنی چند منظوره دز با نتایج حاصله از یکی از روشهای برنامه ریزی غیرخطی و نیز روش جستجوی تابو بعنوان یکی ا روشهای جستجوی تصادفی، مورد مقایسه و بررسی قرار گرفتند. نتایج بدست آمده از مدل نشان می دهد که الگوریتم ژنتیک و روش جستجوی تابو در مقایسه با روش برنامه ریزی غیرخطی با وجود برتری عددی این روش، در اغلب موارد دارای قابلیت اعتماد بوده و از لحاظ پیچیدگی محاسبات بسیار ساده تر به نقطه بهینه دست یافته است.