سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سعید نورمندی –
مجید محمدصادق –

چکیده:

واکلی یکی از دلایل مهم عقب افتادگی گاوها ی شیری و افزا یش روزها ی باز در گله است که سالیانه خسارات ز یادی را به گله ها ی شیری تحمیل می کند . از آنجا که ا ین بیماری یک سندرم است و دلا یل ز یادی در ا یجاد آن موثر است در درمان آن نیز از روش ها ی متنوع ی استفاده می شود . تزریق گنادورلین همزمان با تلقیح ( خامنه – فاضلی (۱۳۸۴ انفوزیون آنتی بیوتیک داخل رحمی همزمان با تلقیح ( امینی – فاضلی ) ۱۳۸۴ انفوزیون اکسی تتراسا یکلین پس از تلقیح ( اکرامی – قاسم زاده (۱۳۸۲ وتزریق ضد التهاب مانند فلون یکسن،تجویز فسفر آلی، و یتامین ای وسلنیوم هم زمان با تلقیح و تزریق گنادورلین در ۱۱ تا ۱۳ روز پس از تلقیح توسط محققین مختلف بررسی شده است . در این مطالعه به منظور بررسی کارایی تزریق گنادورلین در ۱۲ روز پس از تلقیح در گاو های هولشتاین واکل، ۷۶ راس گاو واکلهولشتاین در یکی از دامپرور ی ها ی صنعتی اطرا ف مشهد انتخاب شد . دام ها یی که بیش از ۴ بار تلقیح شده بودند و بدون سابقه ای از بیماری تولید مثلی قابل ذکری وبا وجود ثابت و نرمال بودن دوره های فحلی آبستن نشده بودند واکل در نظر گرفته شدند . دام ها ی فوق به طور تصادفی در دو گروه ) ۳۸ راس ) درمان شده با ۲ میلی لیتر گنادورلین در ۱۲ روز پس از تلقیح و گروه کنترل بدون درمان ۳۸) راس ) قرار گرفتند . در پا یان نتا یج نشان داد در تلقیح دام ها در اولین فحلی پس از درمان در گروه درمان شده با گنادورل ین ۱۳ راس %) ۳۴/۲) آبستن شدند و ۲۵ راس ) %) ۶۵/۸ غیر آبستن بودند و در گروه کنتر ل ۸ راس %) ۲۱) آبستن شدندو %) ۷۹) ۳۰ راس غیر آبستن ماندند . آزمون مربع کا ی افزایش موارد آبستن شده را معنی دار دانست .