سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

علیرضا رحمانی – دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت – دانشگاه علوم پزشکی
محمدرضا سمرقندی – استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهداشت – دانشگاه علوم پزشکی
شکوه السادات رهسپار – دانشجویان کارشناسی بهداشت محیط – دانشگاه علوم پزشکی همدان
مریم محمدی نیا – دانشجویان کارشناسی بهداشت محیط – دانشگاه علوم پزشکی همدان

چکیده:

حضور عوامل خطر آفرین فاضلابهای با رنگ بالا , در صورت تخلیه به آبهای پذیرنده می توانند خطرات جدی را برای موجوداتی که در آب زندگی می کنند و آنهایی که از آب استفاده می نمایند ایجاد نمایند . فاضلابها معمولا با روش های متداولی از جمله اکسیداسیون بیولوژیکی , جذب, شناور سازی, انعقاد و تجزیه شیمیایی مورد تصفیه قرار می گیرند . در خصوص کاهش یا حذف رنگ به عنوان یکی از شاخص های آلودگی فاضلاب و پساب با استفاده از فرآیندهای فیزیکی و شیمیایی تحقیقات متعددی انجام شده است. از جمله روشهای مورد مطالعه می توان به استفاده از انعقادو ته نشینی, صافی شنی کند, تبادل یون, جذب بر روی کربن فعالاشاره نمود از روشهای رو به توسعه که در طی سالیان اخیر در تصفیه فاضلابهای رنگی مورد توجه قرار گرفته است روشهای الکتروشیمیایی وروشهای الکتروشیمیایی به دلیل سازگاری با محیط و امکان تصفیه مایعات, گازها و جامدات از – لکتروکواگولاسیون می باشندتوجه ویژه ای برخوردار می باشند. در روشهای الکتروشیمیایی عامل اصلی تصفیه انتقال الکترون می باشد . در این روش با عبور جریان الکتریکی واکنش های اکسیداسیون و احیا در داخل سل های الکترولیز یا اصطلاحا سل های الکتروشیمیایی صورت می گیرد . ویژگیهای روشالکتروشیمیایی را در کاربرد آسان, تجهیزات ساده, زمان ماند کوتاه, کاهش یا حذف تجهیزات اضافه نمودن مواد شیمیایی و کاهش حجم لجن می توان نام برد