سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: پنجمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

صدیقه کابلی – دانشگاه علوم پزشکی اهواز- دانشکده بهداشت
اعظم احمدپور – دانشگاه علوم پزشکی اهواز- دانشکده بهداشت
افشین تکدستان – دانشگاه علوم پزشکی اهواز- دانشکده بهداشت
نعمت الله جعفرزاده – دانشگاه علوم پزشکی اهواز

چکیده:

اهداف تصفیه فاضلاب با تغلیظ ناخالصیها به فرم جامد و سپس جداکردن این جامدات از توده مایع می باشد. این جامدات غلیظ موسوم به لجن محتوای بسیاری از مواد نامطلوب از جمله انواع زیادی از میکروارگانیسمهای بیماریزا، مواد فسظاد پذیر و تخم انگلها بوده که رها کردن این ماده در محیط منجر به اشاعه بیماریهای عفونی و تخریب محیط زیست خواهد شد. تا جائیکه متخصصین محیط زیست لجنهای فاضلاب را در شمار مواد زائد خطرناک طبقه بندی نموده اند و تثبیت آنها را قبل از دفع مورد تأکید قرار داده اند. فرآیندهای تصفیه لجن از قبیل هضم هوازی می تواند مقدار زیادی از عوامل بیماریزای موجود در لجن را کاهش دهند هضم هوازی بیشتر جهت تثبیت لجن ثانویه و یا مخلوطی از لجن اولیه و ثانویه بکار می رود. در این تحقیق به منظور بررسی کارایی هاضم هوازی در حذف عوامل بیماریزا و جامدات فرار موجود در لجن و همچنین مقایسه آن با استانداردهای پیشنهادی EPA جهت استفاده مجدد در کشاورزی و دفع لجن پایلوتی از هاضم هوازی ناپیوسته در آزمایشگاه بهداشت محیط دانشکده بهداشت اهواز تهیه شد و در آن لجن ثانویه حاصل از تصفیه خانه چنیبه اهواز به مدت ۳۳ روز هوادهی شد و بعد از گذشت زمان ماند، ۱، ۴، ۸، ۱۳، ۲۶، ۳۳ روز از لجن درون هاضم مستقیماً نمونه برداری شده و جامدات فرار، کلیفرم کل و کلیفرم مدفوعی آن اندازه گیری شد. میزان کاهش آن بعد از زمانهای ماند فوق به ترتیب به ۵۸/۷۲ ، ۶۷/۴۴ و ۹۷/۱۴ درصد رسید. در نتیجه لجن حاصل از هضم هوازی قادر به برآورد مقررات کاهش پاتوژن در کلاس A نمی باشد اما قدر است مقررات کاهش پاتوژن در کلاس B را برآورده کند. از طرفی در زمان ماند کمتر از ۸ روز هوادهی مقررات کاهش جلب ناقل را که از طرف U.S.E.PA پیشنهاد شده است را نیز برآورده کرد. میزان شاخص حجمی (SVI) لجن بعد از پایان هوادهی به ۱۸۴ گرم بر میلی لیتر رسید که قابلیت ته نشینی آن تقریباً مناسب است.