سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهدی صفری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
محمدمهدی امین – استادیار وعضو هیات علمی گروه بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
محمد قاسمیان – کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست
رضا رضایی – کارشناس ارشد وعضو هیات علمی گروه بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی کردست

چکیده:

مواد آلی طبیعی (NOM) با ایجاد مشکلاتی از قبیل بو، مزه، رنگ، افزایش رشد بیولوژیکی در شبکه های توزیع و واحدهای تصفیه آب، تداخل در بهره برداری، انتقال فلزات سنگین، و از همه مهمتر واکنش با مواد گندزدا و ایجاد محصولات جانبی گند زدایی (DBPs) نقش مهمی در کیفیت آب دارند. قسمت زیادی از مواد آلی طبیعی را مواد محلول تشکیل می دهند که اندازه گیری این مواد معمولاً با شاخص کربن آلی محلول DOC انجام می گیرد. DOC بخشی از کربن آلی کل TOC است ، که از میان فیلتر با قطر منافذ ۰/۴۵ میکرومتر عبور می نماید. در این بررسی غلظت کربن آلی محلول در واحد های مختلف تصفیه خانه آب اصفهان در طی یک سال با استفاده از دستگاه TOC متر مورد آنالیز قرار گرفت و کارایی واحدهای زلال سازی و فیلتراسیون این تصفیه خانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که کارایی واحد فیلتراسیون در حذف DOC در اکثر فصول سال بیشتر از واحدزلال سازی می باشد. البته آزمون آماری فردمن این اختلاف را معنی دار نشان نداده است( P>0/05) این نتیجه در مورد کدور ت نیز، با درصد بیشتری، صادق می باشد. این شرایط احتمالاً وارد آمدن بار تصفیه بر روی فیلترها و افزایش دفعات شستشو ی معکوس را بیان می کند. همچنین حذف DOC در زلال سازی رابطه مستقیم نزدیکتری با حذف کدورت، نسبت به فیلتراسیو ن دارد. آزمون آماری ویلکاکسون با P<0/05 این اختلاف را معنی دار نشان داده است. لذا به نظر می رسد که با بهره برداری صحیح از این واحدها، بخصوص انعقاد و لخته سازی و زلال سازی، و نیز به کارگیری فرایند انعقاد تشدید یافته EC می توان به درصد بالاتر از حذف کربن آلی محلول، بدون اضافه کردن واحدی جدید، رسید. و در نتیجه مشکلات مربوط به این مواد را کاهش داد.