سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین کنفرانس معادن روباز ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محسن طاهری مقدر – عضو هیئت علمی دانشکده صنعت و معدن زرند، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

امروزه افزایش طول مسیرهای باربری در بسیاری از معادن روباز استفاده از سیستمهای باربری متکی بر نوار نقاله را در سطح جهان گسترش داده است. در معدن مارل کارخانه سیمان کرمان نیز با گذشت حدود ۳۰ سال ازشروع بهره برداری و افزایش فواصل باربری، کاربرد این سیستمها در راستای کاهش هزینه های عملیاتی مورد توجه قرار گرفته است. نظر به تغییرات زیاد کیفی ماده معدنی و نیاز به استخراج ازجبهه کارهای متعدد و افقهای مختلف، روش باربری نیمه پیوسته (ترکیب کامیون – نوار نقاله) پیشنهاد گردید.به این ترتیب که مواد استخراج شده به جای اینکه مستقیما توسط کامیون به کارخانه حمل شوند به قیف تغذیه کننده نوار ارسال شده و از انجا توسط نوار به کارخانه حمل می شوند.به این ترتیب فاصله حمل با کامیون بیش از یک چهارم کاهش می یابد. در این مرحله پس از طراحی محدود ۲۰ ساله استخراجی و مشخص نمودن محل بهینه برای تغذیهکننده نوار، دو نوار نقاله اصلی و فرعی به ترتیب با طول ۱۳۸۰ و ۲۵۰ متر، ظرفیت حداکثر ۱۰۰۰ تن بر ساعت و عرض نوار ۳۶ اینچطراحی گردید. مقایسه اقتصادی بین دو گزینه باربری ناپیوسته موجود (۱۰۰% کامیون) و باربری نیمه پیوسته پیشنهادی در دو محدوده استخراجی با سال شروع صفر و ۱۰انجام پذیرفت. تحلیل نتایج نشان می دهد که روش باربری موجود همچنان روش بهینه برای باربری می باشد. علت این امر کوتاه بودن نسبی مسیرها برای باربری با نوار نقاله می باشد.