سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهاردهمین همایش بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سولماز بشارتی – سخنران، کارشناس ارشد پترولوژی، دپارتمان علوم زمین، دانشگاه تبریز
احمد جهانگیری – دکتری پترولوژی و عضو هیات علمی دانشگاه تبریز، دپارتمان علوم زمین، دا

چکیده:

سنگ های ولکانیکی جنوب هشترود در نقشه ۱/۱۰۰۰۰۰ تخت سیلمان و در زون زمین ساختی البرز غربی – آذربایجان واقع شده است. این سنگ های ولکانیکی دارای سن الیگومیوسن تا پلیوسن بوده و ترکیب آن ها از سری بازیکک تا سایدی تغییر می کند. بر اساس رده بندی های مودال، نورم و ترکیب شیمیایی مشخص شد که این توده ها دارای ترکیب بازالت، تراکی بازالت، آندزی بازالت، آندزیت ، ریولیت و اسیت است. گنبد ولکانیکی کوه بابا با ارتفاع بیش از ۲۸۲۵ متر مرتفع ترین کوه منطقه است و عمدتا دارای ترکیب اندزیتی تا داسیتی است. پلاژیوکلاز کانی غالب این سنگ ها بوده و گاه تا بیش از نیمی از حجم سنگ را بخود اختصاص میدهد. پیروکسننیز در مقادیر مختلف دیده می شود. رایج ترین بافت در این گروه از سنگ های بافت پورفیری است. نمودارهای تغییرات و عنکبوتی عناصر ناسازگار وکمیاب نشان می دهد که ماگمای مولد توده از عناصر ناسازگار نظیر Ba, Th, Rb غنی بوده که بیانگر دخالت پوسته ای در ژنز این ماگما است.