سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ناهید آملی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران – بخش تحقی

چکیده:

با توجهبه اینکه در استان مازندران کشت و کار کرفس برای کشاورزان ناشناخته می باشد لذا برای اولین بار تحقیقات کرفس ، با هدف بررسی سازگاری کرفس و امکان کشت آن در تاریخهای مختلف در کشت بهاره و پائیزه صورت گرفت . همچنین بررسی کشت آن بعد از برداشت برنج بعنوان کشت دوم ، بمنظور استفاده بهینه از اراضی شالیزاری و دستیابی به بهترین تراکم بوته و عملکرد بیشتر همراه با کیفیت مطلوب انجام پذیرفت . جهت تعیین تاریخ بذر کاری در خزانه و تراکم بوته کرفس در زمین اصلی ، از طریق تغییرات تاریخ کاشت و فواصل بوتهروی خط ، این آزمایش در قالب ، طرح بلوکهای کامل تصادفی بصورت اسپلیت اسپلیت پلات در ۳ تکرار انجام شد . بذرکاری کرفس در ۳ تاریخ کاشت بفواصل ۱۵ روز از ۲۵ بهمن همراه با پوشش پلاستیکیدر خزانه ، در ایستگاه زراعی قراخیل و جهت کشت پائیزه از ۱۰ مرداد بفواصل ۱۵ روز در ۳ نوبت در ایستگاه زراعی دشت ناز ( بعد از برداشت برنج ) انجام پذیرفت ، تیمارهای تاریخ کاشت در کرتهای اصلی هر تکرار گنجانیده شد . فاصله خطوط ۴۰ ، ۵۰ ، ۶۰ سانتیمتر در کرت فرعی و فاصله بوته ۱۵ ، ۲۵ ، ۳۵ سانتیمتر در کرتهای فرعی فرعی منتسب گردید ، بطوریکه درهرتکرار ، ۲۷ تیمار آزمایشی در نظر گرفته شد . بنا به تحقیقات بعمل آمده ، امکان کشت کرفس در بهار به دلایل شروع گرما میسر نبوده و از نظر اقتصادی نیز بصرفه نمی باشد . در کشت بعد از برداشت برنج به دلایل وجود رطوبت و باران کافی کرفس از شرایط مطلوبی برخوردار بوده که برداشت آن در نیمه اول فروردین به پایان رسید و فرصت کافی برای آماده سازی و کاشت مجدد برنج وجود دارد. تیمار A2B1C1با تراکم بوته ۱۵ × ۴۰ سانتیمتر و عملکرد ۷۳ تن در هکتار کرفس در کشت پائیزه در اراضی شالیزاری بهترین تیمار بوده است .