سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

علی استکی – دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، گروه مهندسی و فیزیک پزشکی
تنی هاجسون – University of British Columbia, Mechanical Eng Dept

چکیده:

اثر تحریک عمقی تالاموس بر ترمور حرکتی دست چپ و راست ۶ فرد سالم و ۷ بیمار مبتلا به مالتیپل اسکلروسیس با استفاده از یکسیستم تصویربرداری ویدیویی مادون قرمز بررسی شد. افراد مورد آزمایش دست خود را بین دو نشان گر نزدیک و دور، چند مرتبه بهصورت رفت و برگشتی، حرکت دادند. بیماران این آزمایش را، یک مرتبه با محرّک خاموش و یک مرتبه با محرّک روشن، انجام دادند.انحراف از مسیر مستقیم و قدرت انباشته به عنوان دو شاخص ترمور حرکتی محاسبه شد. انحراف از مسیر مستقیم در افراد سالم به طور معنی دار کم تر از بیماران (P<0.001) و در بیماران با محرک روشن، کمتر از بیماران با محرک خموش (P<0.02) بود. نتایج مشابه، با تفاوت معنی دار کمتر، در مورد شاخص قدرت انباشته (P ˜ ۰٫۰۵) مشاهده شد. لذا، تحریک عمقی تالاموس روش مؤثری در کاهش انحراف دست از مسیر مستقیم، به عنوان شاخص ترمور حرکتی، در بیماران مبتلا به پارکینسون می باشد.