سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیدمحمود شریعت – عضو هیئت علمی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران ، استاد با
نعمت اله جعفرزاده حقیقی – دانشیار گروه بهداشت محیط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپو
محمدرضا ساکیان – مدیر مرکز کنترل کمی و کیفی آب سازمان آب و برق خوزستان
آزاده فدایی – کارشناس ارشد دفتر حفاظت کیفی سازمان آب و برق خوزستان

چکیده:

رودخانه دز در حوضه آبریز دز با مساحت ۲۱۷۲۰ کیلومتر مربع ، یکی از رودخانه های مهم استان خوزستان و از شاخه های اصلی تشکیل دهنده رودخانه کارون بزرگ می باشد که پیش از ورود به استان خوزستان ابتدا مناطق کوهستانی استان لرستان را طی نموده و با عبور از مناطق شمالی و میانی دشت خوزستان در منطقه ای به نام بندقیر به رودخانه کارون ملحق می گردد . جهت تعیین و طبقه بندی کیفیت آب این رودخانه ، ۷ ایستگاه بر روی رودخانه انتخاب شده و نمونه برداریبصورت ماهیانه در طی یکسال انجام شد .سپس با استفاده از نظام شاخص کیفیت آب براساس منحنی ها و جداول شاخص کیفیت که در سال ۱۹۷۰ توسط بنیاد ملی بهداشت آمریکا ارائه گردید ، شاخص کیفیت سالانه و فصلی برای هر ایستگاه مشخص و آنگاه ایستگاههای مختلف در طول مسیر رودخانه طبقه بندی گردیدند .طبق نتایج بدست آمده دامنه شاخص کیفیت سالانه در ایستگاههای مختلف در محدوده ۶۴۵ تا ۷۵۶ متغیر بوده است . بیشترین مقدار شاخص کیفیت مربوط به ایستگاه سد دز در بالادست و کمترین آن مربوط به ایستگاه بامدژ در پایین دست رودخانه بوده است . در مجموع با توجه به نظام طبقه بندی سالانه شاخص کیفیت مشخص می شود که ۶ ایستگاه سد دز ، حمیدآباد ، هفت تپه ، ابوالطیور ، چنیبیه و ساحی خماط از لحاظ طبقه بندی شاخص کیفیت آب ، در گروه سوم یعنی ایجاد تغییرات شدید در ویژگیهای آب و ایستگاه بامدژ در گروه چهارم یعنی ایجاد تغییرات خطرناک در سیستم آبی قرار می گیرند .