سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

نعیم بنی سعید – کارشناس شرکت مهندسین مشاور دز آب- دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط ز
نعمت اله جعفرزاده – دکترای مهندسی بهداشت محیط- عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپو
حسین هاشمی – کارشناس شرکت مهندسین مشاور دز آب
علی توسلی – کارشناس شرکت مهندسین مشاور دز آب

چکیده:

در این مقاله با استفاده از مدل یک بعدی Qual2e و کاربرد نتایج مربوط به کیفیت آب رودخانه کارون، میزان آلودگی و همچنین خود ژالائی رودخانه کارون در بازه گرگر مورد بررسی قرار گرفت. رودخانه کارون در محل بند میزان به دو شاخه شطیط و گرگر تقسیم شده و مجددا در محل بند قیر بهم می پیوندند. در این تحقیق بازه گرگر به عنوان یک شاخه فرعی ورودی به کارون تعریف شده است. عمده ترین منابع آلوده کننده در این شاخه فاضلاب شهری شوشتر، پسابهای پرورش ماهی و کشاورزی می باشد. این بررسی با استفاده از نتایج آزمایشات کیفی اندازه گیری شده در سال ۱۳۷۸ بوده که بدلیل تنوع و تعدد پسابهای ورودی به رودخانه و متغییر بودن کیفیت آنهادر ماههای مختلف سال و نیز تغییرات زیاد و غیر قابل پیش بینی سرابهای رودخانه، تیرماه به عنوان گرمترین ماه سال ۱۳۷۸ با وجود حداقل آبدهی ماهانه ( ۲۶۰ متر مکعب در ثانیه) در ایستگاه اهواز بعنوان بدترین شرایط وضع موجود انتخاب گردید. نتایج خروجی بیانگر مطلوب بودن غلظت اکسیژن محلول و فراتر از استاندارد بودن پارامترهای BOD و COD در بازه مورد نظر بوده است. همچنین در مورد مواد مغذی (N.P) مشاهده می شود که غلظت آنها در اغلب موارد کمتر از حد استاندارد تعریف شده می باشد. بررسی میزان هدایت الکتریکی نشان دهنده روند افزایشی این پارامتر بدلیل وجود منابع آلاینده نقطه ای و غیرنقطه ای بوده است. در یک جمع بندی کلی میتوان نتیجه گرفت که بیشتر پارامترهای مورد بررسی در تیرماه و در بازه مطالعاتی فراتر از حد استانداردهای تعریف شده بوده و در این شرایط ( گرمترین ماه و کمترین دبی)، این شاخه وضعیتی آلوده کننده برای رودخانه کارون ایجاد کرده است که لازم است تدابیی جهت حذف یا کاهش آلاینده های ورودی اندیشیده شود.