سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

جهانگیر عآبدی کوهپایی – دانشیار گروه آب ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
زهره نصری – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی
علیرضا مأمن پوش – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی اصفهان

چکیده:

کشاورزی همواره به عنوان بزرگترین مصرف کننده منآبع آب شیرین، یعنی حدود ۹۳% کل منآبع آب کشور به شمار می رود. قسمت عمده آبهای کشاورزی در زنجیره ای به آبهای سطحی و زیرزمینی باز می گردد. با این حال کشاورزی به دلایل زیر هم عامل و هم قربانی آلودگی آب است تخلیه مواد آلوده کننده به آبهای سطحی و زیرزمینی، از بین بردن خاک در راهبری های ناکارآمد کشاورزی و شور و غرقآبی شدن زمین های تحت آبیاری. با توجه به موقعیت جغرافیایی استان اصفهان و نیز وجود رودخانه زاینده رود، کشاورزی در این استان رونق بسیاری دارد. هر چه استفاده از زمین ها به منظور کشت و زراعت بیشتر می شود، قدرت حاصلخیزی خاک رو به کاهش گذارده و کشاورزان بهسمت استفاده از کودهای دامی، شیمیایی و … روی می آورند در این تحقیق، منطقه نمونه برداری از سد تنظیمی زاینده رود شروع شده و به سد انحرافی نکوآباد ختم می گردد. مقاطع نمونه برداری در محدوده مذکور عبارتنداز: سد تنظیمی زاینده رود، پل زمانخان، محل ورود رودخانه زاینده رود از استان چهارمحال و بختیاری به استان اصفهان، سد چم آسمان، پل کله، سد انحرافی نکوآباد و سه مقطع به صورت انتخآبی از محل های ورود فاضلآبها یا پسآب زمینهای کشاورزی به داخل رودخانه زاینده رود. در این تحقیق یونهای کلسیم، منیزیم، سدیم، بی کربنات، کلر، سولفات، نیترات و پارامترهای EC,COD,BOD در چندین ماه متوالی اندازه گیری شده است. نتایج نشان می دهد که هر چه زمینهای کشاورزی به منآبع آبهای سطحی مورد مطالعه نزدیک تر باشند، آلودگی آب آنها بیشتر است. بیشترین آلودگی نیترات آبهای سطحی مورد آزمایش به زمان کوددهی بستگی دارد. همچنین تخلیه فاضلآبهای شهری و روستای نقش مهمی را در آلودگی آب رودخانه زاینده رود به عهده دارد بنآبراین جلوگیری از مصرف بی رویه کودهای شیمیایی و پیش تصفیه پسآبهای ورودی به زاینده رود، به منظور حفاظت هرچه بیشتر از محیط زیست توجه بیش از پیش را می طلبد.