سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمدرضا سلیمی بجستانی – استادیار آموزشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان

چکیده:

دیکروسلیازیس یک بیماری انگلی است که عامل آن دیکروسلیوم دندریتیکوم می باشد . این انگل که یک ترماتود است معمولاً در مجاری صفراوی و کیسه صفراوی بسیاری از پستانداران به ویژه نشخوارکنندگان زندگی می کند و در اکثر نقاط دنیا مشاهده می شود . ضرر و زیان ناشی از این انگل در صنعت دامداری و دامپروری بسیار قابل توجه است لذا ارزیابی میزان شیوع این بیماری در مناطق بومی و اتخاذ تدابیر متناسب با آن از اولو یت خاصی برخوردار است . در این تحقیق اطلاعات مربوط به سالها ی ۱۳۸۱ – ۱۳۸۵ کشتارها ی مختلف استان لرستان در خصوص میزان کشتار روزا نه و تعداد کبدهای ضبطی ناشی از وجود دیکروسلیوز جمع آوری و ارزیابی گردید
نتایج نشان می دهد که میزان آلودگی به این انگل طی سالهای ۸۱ – ۸۵ به طور متوسط ۲۲/۳۶ درصد بوده است و بین سالهای مختلف و تعداد دامها ی ضبط شده رابطه معنی دار و تما یز خاصی وجود ندارد . البته شیوع بیماری در ماهها ی مختلف متمایز و تفاوت آنها معنی دار است به طوریکه در اوا یل بهار و اواخر زمستان شیوع بالاست . در اواخر تابستان و اوایل پا ییز شیوع کم تر است . لذا با توجه به موقعیت جغرافیایی استان لرستان و تثبیت میزان شیوع بیماری در یک دوره پنج ساله، به نظر می رسد اقدامات صورت گرفته جهت پیشگیری هیچگونه تأثیر مثبتی در خصوص کاهش میزان آلودگی در منطقه ایجاد نکرده است و بایستی تجدید نظر در این خصوص معمول گردد