سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فرید براتی – گروه علوم درمانگاهی – دانشکده دامپزشکی – دانشگاه شهید چمران اهواز
سعد گورانی نژاد – گروه علوم درمانگاهی – دانشکده دامپزشکی – دانشگاه شهید چمران اهواز
قدرت اله محمدی – گروه علوم درمانگاهی – دانشکده دامپزشکی – دانشگاه شهید چمران اهواز
میثم مکی – گروه علوم درمانگاهی – دانشکده دامپزشکی – دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

سخت زا یی از عوامل نه چندان مهم موثر بر باروری گله گوسفندان است . میزان وقوع آن در گله ها ی مختلف از ۳/۵ تا ۳۱ درصد در گله ها ی مختلف گزارش شده است . در اغلب گزارشات عمده ترین دلیل سخت زا یی عدم تناسب جنینی – مادری است و تحت تاثیر نژاد دام و جنس جنین است . هدف از مطا لعه حاضر بررسی گذشته نگر از دلا یل ارجاع گوسفندان مبتلا با سخت زا یی در طی ۱۰ سال گذشته به بیمارستان دامپزشکی دانشکده دامپزشکی اهواز است . بررسی نشان می دهد که در طی این مدت تعداد ۷۱ راس گوسفند به دلیل سخت زا یی ارجاع شد که ۴۳/۶۶ درصد از طر یق واژن و ۵۶/۳۳ درصد به روش سزارین درمان گردیدند . بیشترین میزان وقوع سخت زا یی در گروه سنی گوسفندان ۲-۴ ساله ۴۷/۸) درصد ) و در فصل پا ییز ۴۲/۲۵) درصد ) از سا یر فصول بیشتر بوده است . عمده ترین دلیل سخت زا یی دلا یل مادری ۷۰/۴) درصد ) گزارش شده است . از مجموع ۲۸/۶ درصد سخت زا یی ها ی با منشا جنین ۸/۴ درصد انحراف سر، ۱۲/۶ درصد غیر طبیعی ها ی اندام حرکتی، ۲/۸ درصد آمفیزم جنین و ۲/۸ درصد به علت انکیلوز مفصلی ثبت شده است . یافته های مطالعه زیر، نمایی کلی از دلایل مربط با سخت زایی گوسفند در استان خوزستان می باشد.