سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مجتبی سخایی – دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
مهدیه زعیمی – دستیار تخصصی کلینیکال پاتولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
مسعود سرحدی – دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران
حسام الدین اکبرین – دستیار تخصصی اپیدمیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران

چکیده:

شهرستان نیشابوربا جمعیت انسانی بالغ بر ۵۵۰ هزار نفر در استان خراسان رضوی واقع شده است . به دلیل اهمیت زئونوتیک هاری لزوم بررسی برخی شاخص ها ی دموگراف یکی واپیدمیولوژیکی مراجعان حیوان گزیده نیازمند به درمان پیشگیرانه از هاری کاملاً محسوس می باشد . در این بررسی گزارش موارد حیوان گزیدگی در مراجعان به مراکز
بهداشتی – درمانی شهرستان نیشابوردر سال ها ی ۱۳۸۳-۱۳۸۵ مورد بازنگری قرار گرفت و مشخص گردید که کل موارد حیوان گزیدگی در ا ین ۳ سال ۴۶۸۱ مورد ۶۸/۸۳) ۳۲۲۲) درصد ) مرد و ۳۱/۱۷) ۱۴۵۹ درصد ) زن ) بود که ۶۹۸ مورد ۱۴/۹۱) درصد ) در مناطق شهری و ۳۹۸۳ مورد ۸۵/۰۹) درصد ) در مناطق روستا یی بودند که برای ۴۲۰ نفر ) ۸/۹۷ درصد ) از مجروحان درمان کامل ۵) نوبتی ) و برا ی ۴۲۶۱ نفر ۹۱/۰۳) درصد ) درمان ناقص ۳) نوبتی ) انجام گرفت . بیشترین سن درگیری ۲۰-۲۹ سال با ۱۹/۱)۸۹۴ درصد ) و کمترین سن درگیری ۰-۴ سال با ۲/۲۶)۱۰۶ د رصد ) و بیشترین شغل درگیر کارگربا ۱۷/۵۸)۸۲۳ درصد ) و کمترین کارمند با ۶/۷۱)۳۱۴ درصد ) بودند . بیشترین عضو آسیب د یده پا با ۴۷/۰۶)۲۲۰۳ درصد ) و کمترین عضو گردن با ۶ مورد ۰/۱۳) درصد ) گزارش شده بود . تعداد موارد حیوان گزیدگی،تعداد مجروحان نیازمند به درمان کامل و ناقص، تعداد مراجعین قبل از گز یدگی،تعدادنمونه ها ی مشکوک و مثبت حیوانی به تفک یک شهر و روستا ،نوع حیوانات مهاجم و ماه ها و فصل ها ی این سال ها به طور مفصل در اصل مقاله بحث خواهد شد .