سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس ژئوفیزیک

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

جمیله واشقانی فراهانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

درتاریخ ٣١ آگوست ١٩٦٨ زمین لرزه ای با بزرگای Mw =7/1قسمت جنوبی استان خراسان را به لرزه درآورد. بر اثر این زمین لرزه در حدود ٧٠٠٠ تا ١٢٠٠٠ نفر از مردم کشته شدند و در حدود ٧٠٠٠٠ نفر بی خانمان شدند . یکی از گسلهای مهم ایران گسل دشت بیاض می باشد و این ناحیه چندین زلزله در قرن بیستم و فعالیتهای تاریخی بسیاری را تحمل کرده است . گسل دشت بیاض با راستای شرقیغربی در جنوب گسل درونه واقع گردیده است و ساز و کار به دست آمده برای آن گسلی امتداد لغز و چپگرد در شمال شرق ایران می باشد که حرکت چپگرد این گسل توسط گسیختگی سطحی ٨٠ کیلومتری ناشی از زمین لرزه ۱۹۶۸/۳۱ ( آمبرسزو چالنکو، ١٩٦٩ ) و ٦٠ کیلومتری ناشی از زمین لرزه ۱۹۷۹/۱۱/۲۷ (حاجی پور و عبادی ، ١٩٨٠ ) مشخص شده است . توزیع چنین زلزله های مخربی در ناحیه دشت بیاض درک الگوهای تغییر شکل فعال را در این منطقه به دست می دهد. در این مقاله وضعیت تکتونیکی فعال شرق ایران و تکتونیک گسل دشت بیاض و همچنین زمین لرزه های وابسته به آن و خصوصا زلزله ٣١ اگوست ١٩٦٨ منطقه دشت بیاض (کانون بزرگی و …) تحلیل میگردد