سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدعلی فرامینی – عضو هیئت مدیره و معاونت نظارت بر بهره برداری

چکیده:

وقوع حوادث طبیعی و غیرمتقربه با توجه به حادثه خیز بودن موقعیت ژئوفیزیک کشور حتمی بوده و اتفاقات گذشته دلیلی بر این مدعا می باشد. آثار ناشی از وقوع حوادث و اتفاقات طبیعی و غیرمترفبه، عموما بر زیرساختارهای خدمات زیرمبنایی جامعه، اثر گذاشته و بسته به ابعاد و بزرگی آثار مذکور، اختلالات جدی در روند زندگی عادی بخشی از جامعه ایجاد خواهد نمود. در بسیاری از مواقع مانع از بروز حوادث نمی توان شد. لیکن با تدبیر و برنامه ریزی، اثرات ناشی از حوادث را می توان کاست و بر آن مدیریت مدبرانه اعمال نمود. دستیابی به هدف مذکور با بهره گیری از تئوری ها و نظریات علمی و شناخت کافی از حوادث و موقعیت های حادثه خیز و نیز مستند نمودن و استفاده از تجارب گذشته امکان پذیر می شود. بارش برف سال ۸۳ در استان گیلان ابعاد حادثه ئی ویژه ای را به همراه داشت که برای چند هفته حالت فوق العاده را در استان ایجاد نمود. آثار تخریبی این بارش، طبق اظهارات کارشناسان در حد و اندازه یک زلزله ۷ ریشتری در مقیاس امواج درونی زمین برآود شده است. لذا اقدامات انجام شده، راه کارهای اجرایی آن و بکارگیری تجربه در برنامه ریزی های آتی، کاربرد وسیعی در مدیریت بحران خواهد داشت. بر این اساس در بیان این تجربه، نگاهی عمیق به ابعاد حادثه، اقدامات حین و بعد از آن، و بهره گیری از فرصت به منظور احراز آمادگی در مقابله با حوادث مشابه می شود تا عنداللزوم مورد استفاده کلیه مخاطبان به ویژه مدیران و استراتزیست های بنگاه های اقتصادی قرار گیرد.