سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش تمرکز و عدم تمرکز در فرایند برنامه ریزی درسی

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

فرهاد سراجی – دانشجوی دورة دکترای برنامه ریزی درسی دانشگاه تربیت معلم تهران

چکیده:

گسترش محیط های مجازی و الکترونیکی در تمام ابعاد زندگی انسان تغییرات اساسی به بار آورده است . به کارگیری فناوریهای جدید در عرصة آموزش وپرورش به طور اعم و برنامه درسی به طور اخص، میتواند تغییرات عمدهای در ماهیت یادگیری های دانش آموزان به وجود آورد و استفادة بهینه از ظرفیتهای این فناوریها به یادگیری ها وسعت و غنای خاصی می بخشد . (۱) ویژگیهای مهم این محیط عبارتست از : الف ) ظرفیت انعطاف پذیری برای تغییر زمان ومکان تجربة تربیتی . ب ) تهیه و تولید محتوا در شکلهای مختلف چندرسانه ای ، دیداری ، متنی و شنیداری ، که به یادگیرنده اجازه می دهد متناسب با ویژگیهای شخصی خود از یک یاچند شکل محتوا بهره گیرد . ج ) ظرفیت برای دسترسی به محتواهای گوناگون در موضوعات متعدد ، محتواهایی که توسط برنامه ریزان ،پژوهشگران ، معلمان و دانش آموزان تولید می شود . د ) ظرفیت برقراری ارتباط و تعامل بین انسان و ماشین در شکلهای مختلف : متن، گفتگو، دیداری و شنیداری ).۲) تسهیل و تسریع در بازبینی و برقراری ابر لینکها ۲ ، تسهیل شکلهای تعامل معلم و دانش آموز از ویژگیهای دیگر آن است .
در مقابل این گونه ویژگیها، برنامههای درسی » برنامه های درسی مقاوم در برابر زمینه ۳ « قرار دارند که ًغالبا مولد نظامهای برنامه ریز ی درسی متمرکز می باشند . بر این اساس، برای غنا و عمق بخشیدن به تجربة یادگیری دانشآموزان، استفاده از وب در برنامة درسی امری اساسی است که قابلیت توجه به تفاوتهای فردی، پرورش قوة خلاقیت، و ملاحظة ویژگیهای بومی و محلی را داراست