سال انتشار: ۱۳۶۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمدمهدی نکونام – شرکت ملی نفت، اهواز

چکیده:

۱- پانزده عدد چاه در سه گروه ۵ تایی در پازنان ۲ تعبیه شده که محصول هر چاه در حدود ۱۰۰ میلوین فوت مکعب استاندارد گاز و ۳ هزار بشکه مایع گازی در روز است. این گازها بوسیله یک لوله۲۶ حامل گاز برای تزریق به چاههای نفتی گچساران می رود. گازهای حاصله محتوی ۲/۴% – co2 بیش از یک بشکه آب جدا شدن در تفکیک گرهای بازاء هر صد میلیون فوت مکعب استاندارد گاز و ۵% گاز ئیدروژنسولفوره است.
فشار چاهها بطور تقریب ۳۰۰۰ PSIG در حالت بهره دهی و در حالات بستگی ۳۲۰۰ PSIG در سرچاه و در عمق چاه ۳۸۰۰ PSIG است.
۲- مواد کند کننده خوردگی را می توان بوسیله شیر تزریق که در اعماق دالیز تعبیه شده از طریق دالیز بداخل مغزی تزریق نمود.
۳- پیشگیری از خورگی این سیستم را می توان بوسیله نصب پیلهای کرزومیتر نصب نمونه های فلزی نمونه برداری از آبهای حاصله برای مقدار درصد اهن و غیره … بازرسی و تنظیم نمود.
۴- بتصور امکان ضایعات فلزی در سیستم فوق الذکر از خرداد ۵۶ تاکنون تزریق مواد کند کننده خوردگی بطور دائم در چاه شروع شده و تاکنو ادامه دارد.
۵- مدتی است که مسئله گرفتگی شیرهای تزریق مواد کند کننده و تشکیل رسوب گزارش شده لذا منظور بررسی مشکلات ایجاد شده سیستم موجودمورد تجدید نظر قرا رگرفت و تحقیقات زیر انجام گرفت .