سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: اولین سمینار ساخت و ساز در پایتخت

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

امیر منصوری – استادیار گروه معماری دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران مدیر گروه

چکیده:

در میان خطرات طبیعی که شهر تهران را تهدید می کند، زلزله اصلی ترین و مهمترین آنهاست . بر حسب آمار مراکز علمی، در صورت وقوع زلزله ای با قدرت ۷ ریشتر در تهران، بیش از سیصد هزار نفر تلفات انسانی به بار خواهد آورد. هدف اصلی هر برنامه ریزی تقلیل خسارتهای زل زله و تبدیل آن از بحران به پدیده طبیعی است، این هدف نیازمند پیش بینی اقدامات در سه دوره جداگانه پیشگیری، زمان بحران و دوره پس از حادثه است . برنامه ریزی های صورت گرفته دستگاههای مسئول کشور عمدتاً به عملیات زمان بحران منعطف شده است . در صورتیکه هدف اصلی عمده ترین اقدامات را متوجه دوره پیشگیری می نماید. بررسی قوانین جاری کشور حاکی از آن است که پرداختن به مسئله زلزله عمدتاً در حد هماهنگی دستگاهها و بدون ضمانت اجرایی حداقلی است . اقدامات موثر پیشگیرانه نیازمند نوعی برنامه ریزی استراتژیک است که به صورت برنامه پایه و میان بخشی در وظایف جاری سازمانها اثر جدی بر جای گذارده و روشهای کنترل و ارزیابی ویژه ای برای آن تدارک شود. این مقاله به معرفی و پیشنهاد فرآیند برنامه مذکور و طرح ضرورتهای اجرا و اداره آن می پردازد.