سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

دکتر عبدالجواد خواجوی – پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد
دکترعلیرضا مسلم – متخصص بیهوشی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی گناباد
دکتر علی عالمی – پزشک عمومی و کارشناس ارشد سلامت بین الملل دانشگاه علوم پزشکی گناباد
علی دلشاد – کارشناس ارشد پرستاری بهداشت جامعه، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی گ

چکیده:

سازماندهی جامعه به عنوان یک راهبرد توسعه اجتماعی و روشی برای تحول اجتماعی شناخته می شود. در رویکرد برنامه ریزی شده به سلامت جامعه، که در چند سال اخیر مورد توجه پایگاه های تحقیقات جمعیتی و مراکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقا سلامت قرار گرفته، سازماندهی جامعه، به عوان قلب تپنده این رویکرد در تمامی مراحل پنج گانه ی آن مورد تاکید است. علاوه بر ان سازماندهی جامعه زمینه ساز امکان «مداخله جامعه» است که از ضروریات ارتقای پاسخگویی و اثربخشی نظام سلامت در راستای عدالت، ب شمار می رود. پایگاه تحقیقات جمعیتی شهر گناباد در سازماندهی جامعه تحت پوشش از سال ۱۳۸۱ تا کنون سه فاز مختلف و افزایشی و لیکن وابسته و پیوسته را طی کرده که عبارت است از :« سازماندهی اولیه» به عنوان فاز اول،«سازماندهی نفوذی» یا فاز دوم و فاز سوم که ما آن را «سازماندهی جامع» نامیده ایم. سازماندهی اولیه که در همه پایگاه ها انجام شد، شاکله دانشگاهی داشت و به جامعه آنچنان که مناسب پروژه ایجاد پایگاه تحقیقات جمعیتی بود، راه نداشت. سازماندهی نفوذی همزمان با طراحی و اجرای طرح های تحقیقاتی در سال ۸۴-۱۳۸۳ بود و بر سه بخش از جمعه شامل: بانوان، فرهنگیان و روحانیون تمرکز داشت. در سازماندهی جامع که پس از تبدیل پایگاه تحقیقات جمعیتی به مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقا سلامت گناباد و از ابتدای سال ۱۳۸۵ شروع و در حال حاضر نیز با راهکار برنامه ریزی افزایشی ادامه دارد، تلاش بر این بوده است که علاوه بر آموزش مهارتهای ارتباطی به مشارکت کنندگان، شبکه ارتباطی جامعی در بخش های مختلف جامعه و در سطح ده«کمیته پژوهشی جامعه» که مرتبط با نیازها و مشکلات گوناگون جامعه فعالیت می کنند شکل گیرد تا بتوانیم در راستای سازماندهی جامع جامعه تحت پوشش-یعنی جمعیت شهر گناباد- به عنوان یک چشم انداز حرکت کنیم. این مسیر مسیری طولانی و همسو و همسان مسیر توسعه و با همه چالشهای متصور بر آن است.