سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

لعلا جهانشاهلو – دکتری شهرسازی، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
الهام امینی – دکتری شهرساز ی عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تفرش

چکیده:

فرآ یند برنامه ریزی دربرگیرنده کلیتی است پیوسته در جریان ، از این رو تلقی رویدادها، اشـیاء یـا افعال به مثابه واقعیتهای ا یست ایی که در زمان و مکان ثابت اند مردود است ( ۶۱ ) . برنامه ریزی شهر ی و قرآ یند آن نیز امری مستمر، همیشگی و پویا است و نمیتوان با آن به صورت مقطعی ، موقـت و ا یـ ستا برخورد نمود . بخشی از برنامه ریزی شهری ، برنامه ریزی حمل و نفل شهر ی است که به همراه برنامـه ریزی بخش های کاربر ی اراضی ، زیر ساخت ها و سایر بخش ها، بعد کالبدی برنامه ریزی جامع شهر ی را تشکیل می دهد . حمل و نقل در کنار مسکن ، کار و گذران اوقات فراغت ، به عنوان یکی از چهار عملکـرد اساسی شهر قلمداد شده است ، به گونه ا ی که زندگی شهری امروز را بدون آ ن نمی توان تـصور نمـود . وجود نارسایی در روند برنامه ریزی شهری و حمل و نفل شهر ی ، آثار و عوارض زیانبار گـسترده ا ی را همچون مصرف بالای انرژی، تأخیر در رسیدن به مقصد، آلودگی هوا ، کاهش ایمنـی شـهری و افـزایش خطرهای جانی ، از بین بردن بافتها و پیوندهای سنتی شهر و نظایر اینه ا، به بار آورده است . مقاله حاضـر که در پیت بیین نقش مؤثر انجام توأم و هماهنگ برنامه ریزی حمل و نقل شهر ی با برنامه هـا ی شـهری است سع ی دارد که ضمن ارائه راه حل هایی برای رسیدن به حمل و نقل پایدار ، اصول برنامـه ریـزی و سیاستگذاری برای رسیدن به حمل و نقل پایدار را معرفی نماید