سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین همایش علمی تحقیقی مدیریت امداد و نجات

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

محسن ابراهیمی مجرد – دکترای شهرسازی ، مدرس موسسه آموزش عالی هلال ایران
شاهین محمدی یگانه – جانشین گروه مدیریت بحران مرکز پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران مدرس و

چکیده:

یکی از عوارض مصیبت بار حوادث بزرگی همچون سیل و زلزله، بی خانمانی و آوارگی ناگهانی خیل عظیمی از آسیب دیدگان می باشد. در شرایطی که به دلیل تخریب ساختارهای اجتماعی خدماتی و ویرانی محل های سکونت، شرایط مطلوب زندگی در یک اجتماع انسانی مورد تهدید قرار میگیرد، پیش بینی و طراحی شیوه های ممکن تخلیه، انتقال و استقرار جمعیتدر مکان های امن بسیار اهمیت می یابد.
هدف کلی در این برنامه ریزی، پیش بینی شیوه های مناسب جهت تخلیه، انتقال و استقرار جمعیت در مکان های امن به هنگام وقوع حادثه است.
راه کارهای اجرای طرح، با شناسایی و ارزیابی امکانات و توانایی های موجود، تدوین معیارهایی برای مکان یابی فضاها، شناسایی مناطق امن و کم خطر، بررسی روش تجهیز این مناطق، مشخص کردن مسیرهای دسترسی و تدوین یک ساختار مدیریتی جهت تخلیه و اسکان اضطراری انجام می پذیرد. از مهمترین فعالیت های مرحله آمادگی می توان به تعیین حداقل استانداردها در اسکان اضطراری، ایجاد سیستم فرماندهی حادثه در مدیریت تخلیه و اسکان اضطراری که جایگاه ها وشرح وظایف هر یک از سازمان های مسئول رامشخص می نماید وتهیه برنامه های عمیاتی برای هر یک از فعالیت های ضروری هنگام بحران اشاره نمود. برنامه ریزی جهت اسکان اضطراری شهروندان درحوادث طبیعی و سوانح غیر مترقبه به ایجاد احساس امنیت نسبی در آسیب دیدگان، حمایت های روانی و مدیریت بهتر خدمات امدادی می انجامد.