سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نخستین کنفرانس بین المللی مدیریت زنجیره ی تامین و سیستم های اطلاعات

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

علیرضا نجابی – دانشجو کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه تهران، سازمان : جهاد دانشگاه

چکیده:

با توجه به پارامترهایی همچون افزایش جهانی تقاضای نفت ، افت طبیعی مخازن ، رشد فزاینده داده ها ، کاهش تدریجی منابع و ایجاد محدودیت قانونی و زیست محیطی ، شرکتهای اکتشافی وبهره بردار نفت اجبارا می بایست مدیریت امکانات و منابع ( سرمایه ) را بهبود نموده و آنرا بهبود بخشند .با افزایش سیستم های ابزار دقیق میدانی ( اندازه گیری وکنترلی ) مهندسین بهره بردار در گردابی از داده فرو می روند وبه دلیل پرداختن به جزئیات و جمع آوری اطلاعات ریز در مدت طولانی ، ارزیابی وجمع بندی کلی به علت ضیغ وقت به دست نمی آید حال سوال آن است که چگونه و از چه طریق شرکتهای نفتی قادرند بخشی از این بار را خنثی نمایند ؟ در پاسخ می توان گفت : با درک بهتری از فرآیند عملیات تولید وبهره برداری در درون سازمان ، یکپارچه سازی سیستم داده های تولید ( سخت افزار ) و نرم افزاروبه وسیله خودکار کردن روز به روز سیکل گردش کارهای مهندسی قادر خواهیم بود از منابع انسانی به نحوه شایسته بهره مند شویم .بنابراین با بکار گیری نگرش کلی و واقع بینانه سیستم تولید بهینه خواهیم داشت .
بهترین حالت شروع بهینه سازی ، عملیات تولید ارزیابی سیستم در وضعیت موجود نسبت به شرایط طراحی است . اطلاعات بدست آمده از (پژوهشها ) ، جهت توسعه دستاوردهای تفصیلی، نتیجه گیری و ارائه نظریات و راهکارهای قطعی و یکپارچه بررسی شده و صحت و اعتبار این موضوعات توسط افراد در گیر عملیات قبل از به کار گیری شیوه طرح شده ، مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت و در نهایت پتانسیل بهبود فرآیندهای کوتاه وبلند مدتبر اساس هزینه و سود آوری دسته بندیویک طرح اجرایی شکل می گیرد .
در یک خط مشی مشخص یا یک سری فعالیتهای تولیدی ، تبادل اطلاعات بین ابزارهای مهم مهندسین و تبدیل آنها به اطلاعات عملی وکاربردی بسیار حیاتی است . برای نیل به این هدف دو راه اساسی وجود دارد :
۱٫ یکپارچه کردن سیستم موجود و اتوماسیون فرآیندهای تکراری .
۲٫ جایگزین کردن یک سیستم تجاری منفرد ( یک نرم افزار اتوماسیون پیشرفته ومجزا ) با توانایی و قابلیتهای بیشتر .
البته رویکرد ایده آل در ابتدا دسته بندی موضوع داده ها ، سپس انتخاب هدفمند فناوری ودر نهایت انجام اتوماتیک فعالیتها و امور در سیستم جدید خواهد بود . نکته مهم و اصلی در اتوماسیون فعالیتها و امور در واقع فراهم کردن فرصت کافی برای مهندسین بهر ه بردار برای رهایی از حجم وسیع داده ها و اطلاعات عملیاتی روزمره است . اتوماسیون یک سیستم اطلاعاتی جهت نظارت بر امور می تواند بسیاری از کارهای کم اهمیت را انجام داده و وضعیتهایی که نیاز به توجه وبررسی عاجل دارند اعلام نمایند .
اتخاذ راه حلهای یکپارچه تجاری ( نرم افزارهای چند کاره ) جنبه یا نمایی دیگر از بهینه سازی فرآیندها است . یکپارچه کردن اطلاعات و بررسی های فنی در امور و فعالیتهای خودکار کارایی سیستم را به به بهینه ترین حالت در دوره های طولانی ترقی و تولید را چند درصد افزایش می دهد .
این فناوری های تجاری نوین و امکان دسترسی به یک ساختار یکپارچه اطلاعات مهندسی باعث شده است مجموعه ای از بررسی فنی در یک زمان واحد ودر یک شبکه اطلاعاتی فراهم شود .
پیشرفتهای سریع در فناوری اطلاعات ، جهانی شدن بازارها وتولید ، قابلیت سیستم MRPرا به چالش طلبیده اند . ERP ، MRP II را با مدیریت بانکهای اطلاعاتی مربوط می سازد . استفاده کنندگان انفرادی به اطلاعات را تسهیل می کند و سیستمهای Client Serverرابه روز نگه می دارد .
سیستمهای سنتی تنها روی عملیات بخش تولید متمرکز داشته اند در حالی کهERP به منابع کل سازمان به صورت کامل توجه دارند . یک سیستم MRPرا که به تقاضای مشتری ، زمانبندی تولید ، سطوح موجودی و ظرفیت قابل دسترس در تمام شرکت ، زمانبندی تولید ، سطوح موجودیرا درطول زنجیره تامین به علاوه خارج شرکت ، توجه دارد در واقع سیستمهایERP نوعا شامل مدلهای MRP تولیدگرا هستند .به علاوه سیستمهای MRP II نوعی مدل برنامه ریزی کسب و کار ، خدمات دهی به مشتریان ، مدیریت مالی و حسابداری هستند . پشتیبانی چند زبانه ،مسائل رایج ، مالیات های خارجی ، قواعد حسابداری ، آمادگی و پشتیبانی منسجم و تجارت الکترونیکی نیز بین آنها عمومیت دارد .
ERP یک مجموعه نرم افزاری است که در ادبیات فناوری اطلاعات و ارتباطات ، Suit به مجموعه های نرم افزاری مستقل ولی مرتبط به یکدیگری اطلاق می شود که برای دستیابی به مقاصد ویژای طراحی شده اند . امکان تبادل سریع اطلاعات بین این نرم افزار و همسانی محیط کاری آنها از مهمترین ویژگیهای این مجموعه است .