سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

نگین بینش – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت در سوانح طبیعی دانشکده محیط زیست، دانشگاه
منیره موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت در سوانح طبیعی دانشکده محیط زیست، دانشگاه

چکیده:

تهیه سرپناه، همواره یکی از مهمترین مسائل و دغدغه ها پس از وقوع سوانح طبیعی بوده و نیازمند برنامه ریزی دقیق و مدیریت کارا می باشد؛ چرا که بدون مدیریت و برنامه ریزی مؤثر و کارآمد، هم در دوران نابسامان پس از حادثه و هم در زمان بازسازی مساکن، مسائل و مشکلات بسیاری گریبانگیر مردم و مسئولین خواهد شد. در تهیه سرپناه برای سانحه دیدگان، به طور معمول سه مرحله: اسکان اضطراری، اسکان موقت و اسکان دائم در نظر گرفته می شود که بسته به شرایط موجود، این مراحل ممکن است کم یا زیاد شود. مهم این است که با مدیریت صحیح و ایجاد هماهنگی میان منابع و امکانات موجود و نیازهای آسیب دیدگان، از ایجاد چنین مشکلاتی جلوگیری کرده و با عبرت گرفتن از تجارب گذشته، از تکرار نقص ها و نقاط ضعف موجود در روند تأمین سرپناه ممانعت به عمل آوریم.این مقاله در نظر دارد ضمن بررسی تجارب تأمین اسکان پس از چند زلزله گذشته، به بررسی چگونگی برنامه ریزی برای تأمین سرپناه پس از زلزله لرستان پرداخته و درسهاییرا برای تجارب آتی از آن استخراج نماید