سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رنه ژان دیرکس – معمار، طراح شهری و آموزش، دست اندکار طرح شهرهای مناسب برای کودکان، یونیسف، تهران

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] این مقاله بیان می کند چنانچه جوامع محلی، از جمله کودکان ایران، خود را در امر طراحی محیط های شهری فراگیر، از ابتدا تا مرحله بهره برداری و نگهداری، دخیل نمایند، چنین محیط هایی برای کودکان مناسب تر، پایدار تر، و مقرون بصرفه تر از محیط های شهری کنونی خواهند بود . بعلاوه ،طراحی و توسعه شهری جامعه مدار موجب تقویت اندیشه مالکیت اجتماعی خواهد شد . شواهدی وجود دارد که عدم بهداشت و سلامت، نابودی محیط، خشونت شهری، و امکانات بهداشتی و فنی ضعیف در محیط های شهری کودکان را تحت تاثیر قرار خواهد داد . اهمیت وجود محیط فراگیر شهری در ارائه خدمات اجتماعی ابتدایی از جمله آموزش، بهداشت، و مناطق مسکونی غالبا از سوی مسئولان محلی نادیده گرفته شده است . این محیط های شهری تاثیر مثبتی در مالکیت، هویت اجتماعی، و همچنین بر حفظ بافت شهری دارند. بعلاوه، آنها موجب کاهش خشونت گشته و باعث ایجاد انگیزه و کارایی تحصیلی در مدارس خواهند شد . جوامع، از جمله کودکان، باید در امر طراحی شهری و محله ها – زیر ساخت ها، حمل و نقل، مراکز اجتماعی و بهداشتی، و مدارس – مورد اهمیت واقع شوند تا موجب افزایش حساسیت، آگاهی، درک، و عمل در رابطه با مسئله توسعه پایدار گردند. ویرانی حاصل از زلزله بم در سال ۱۳۸۲ می تواند فرصت خوبی را برای بکارگیری الگوی طراحی و توسعه شهری پایدار و مناسب برای کودکان در ارتباط با جوامع محلی و همچنین استفاده از منابع محیطی و محلی در بم فراهم آورد و دستیابی به " روش بهینه" ای را ممکن سازد که تاثیر بسیار زیادی بر طراحی شهری در آینده خواهد گذارد.