مقاله برهمکنش تنش خشکي، روي و ميکوريزا بر عملکرد، اجزاي عملکرد و شاخص برداشت ذرت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در يافته هاي نوين كشاورزي از صفحه ۲۷۱ تا ۲۸۳ منتشر شده است.
نام: برهمکنش تنش خشکي، روي و ميکوريزا بر عملکرد، اجزاي عملکرد و شاخص برداشت ذرت
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش خشکي
مقاله ذرت
مقاله سولفات روي
مقاله عملکرد دانه
مقاله ميکوريزا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ساجدي نورعلي
جناب آقای / سرکار خانم: مدني حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثر سطوح مختلف روي بر عملکرد، اجزاي عملکرد و شاخص برداشت در گياه ذرت ميکوريزايي تحت تنش خشکي، آزمايشي در سال ۱۳۸۵ در مزرعه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اراک اجرا شد. آزمايش به صورت فاکتوريل در غالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي با سه تکرار انجام شد. تيمار هاي آزمايشي سه سطح آبياري شامل: آبياري معادل نياز آبي گياه (شاهد)، آبياري معادل ۷۵ درصد نياز آبي گياه و آبياري معادل ۵۰ درصد نياز آبي گياه، تلقيح با ميکوريز(Glomus intraradices)  در دو سطح شامل تلقيح و عدم تلقيح و روي در سه سطح شامل شاهد (صفر)، ۲۵ و ۴۵ کيلوگرم در هکتار از منبع سولفات روي در نظر گرفته شدند. نتايج نشان داد که تنش خشکي باعث کاهش معني دار شاخص برداشت، عملکرد و اجزاي عملکرد دانه گرديد. تاثير ميکوريزا بر صفات تعداد دانه در رديف، تعداد دانه در بلال، وزن بلال و عملکرد دانه معني دار بود. مصرف ميکوريزا هم در شرايط مطلوب و هم در شرايط تنش، عملکرد و اجزاي آن را نسبت به تيمار هاي مشابه و بدون مصرف ميکوريزا افزايش داد. کاربرد ميکوريزا و روي هر کدام در شرايط آبياري مطلوب صفات مورد بررسي را افزايش دادند. نتايج نشان داد که با آبياري معادل ۷۵% نياز آبي گياه، مصرف ميکوريزا و کاربرد ۴۵ کيلوگرم در هکتار سولفات روي مي توان به عملکرد مطلوب دست يافت.