مقاله برهمکنش رسپتورهاي D2 دوپاميني و NMDA در هيپوکامپ پشتي موش صحرايي در تست اضطراب ماز بعلاوه اي شکل مرتفع که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۲۹ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: برهمکنش رسپتورهاي D2 دوپاميني و NMDA در هيپوکامپ پشتي موش صحرايي در تست اضطراب ماز بعلاوه اي شکل مرتفع
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هيپوکامپ پشتي
مقاله MK801
مقاله سولپيرايد
مقاله اضطراب
مقاله ماز بعلاوه اي شکل مرتفع

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناصحي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: پيري مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: پورنقش بند مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: شاهين مريم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: زرين دست محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مطالعات نشان داده است که گلوتامات و دوپامين در اضطراب دخيل مي باشند. بعلاوه، برهمکنش بين رسپتورهاي دوپاميني و NMDA در زمينه تعديل برخي رفتارها اثبات شده است. در اين مطالعه نقش گيرنده هاي دوپاميني D2 در رفتار شبه اضطرابي القا شده با مهار گيرنده هاي NMDA در موشهاي صحرايي نر ويستار بررسي شده است.
روش بررسي: موش هاي صحرايي با تزريق درون صفاقي کتامين هيدروکلرايد، بعلاوه زايلزين بيهوش شدند و سپس در دستگاه استريوتاکسي قرار داده شدند. دو کانول در ناحيه هيپوکامپ پشتي قرار داده شد. به تمامي حيوانات قبل از شروع آزمون رفتاري، براي بهبودي يک هفته فرصت داده شد. ماز بعلاوه اي شکل مرتفع براي سنجش رفتارهاي شبه اضطرابي مورد استفاده قرار گرفت.
يافته ها: تزريق
MK801 (2 ميکروگرم بر موش) به داخل ناحيه CA1 باعث القا اثرات ضد اضطرابي مي شود. تزريق سولپيرايد (۰٫۲۵، ۰٫۵ و ۰٫۷۵ ميکروگرم بر موش) خود اثري بر روي رفتارهاي شبه اضطرابي نمي گذارد، اما استفاده از همين دوزهاي سولپيرايد، پنج دقيقه قبل از دوز موثر MK801 اثرات ضد اضطرابي MK801 را مهار مي نمايد.
نتيجه گيري: يافته هاي ما نشان مي دهد که ناحيه
CA1 هيپوکامپ نقش مهمي در اثرات ضد اضطرابي MK801 دارد و اثرات ضد اضطرابي آنتاگونيست گيرنده هاي NMDA تا حدودي از طريق گيرنده هاي D2 هيپوکامپ پشتي ميانجي گري مي شود.