مقاله برهمکنش سيستم کانابينوئيدي با گيرنده هاي هيستاميني H2 در ناحيه CA1 در زمينه رفتار اضطرابي در تست Hole-Board که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۲۷ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: برهمکنش سيستم کانابينوئيدي با گيرنده هاي هيستاميني H2 در ناحيه CA1 در زمينه رفتار اضطرابي در تست Hole-Board
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کانابينوئيدها
مقاله هيستامين
مقاله رانيتيدين
مقاله اضطراب
مقاله موش ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناصحي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: پيري مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: شاهين مريم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: زرين دست محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کانابينوئيدها طيف وسيعي از رفتارها را در گونه هاي مختلف ايجاد مي کنند و با سيستم هاي نروترانسميتر مختلف در مغز برهمکنش نشان مي دهند. در اين مطالعه، اثرات سيستم هيستامينرژيک، کانابينوئيدي و برهمکنش آنها در زمينه رفتار اضطرابي در موش سوري بررسي شد.
روش بررسي: در اين مطالعه ابتدا موش هاي سوري با تزريق درون صفاقي کتامين هيدروکلرايد همراه با زايلزين بيهوش شده و در دستگاه استريوتاکسي قرار گرفتند. سپس ۲ کانول ۱mm بالاتر از ناحيه CA1 هيپوکامپ پشتي قرار داده شد. در ادامه ۱۷ گروه حيوان براي سنجش رفتار اضطرابي با دستگاه Hole-Board تست شدند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از واريانس يک طرفه و تست دانت صورت گرفت.
يافته ها: تزريق WIN55, 212-2 (0.5mg/mice ، ۰٫۱) درون هيپوکامپ پشتي تاثيري بر روي رفتار اضطرابي موش ها نداشت، اما تزريق AM251 (50ng/mice، ۲۵)، هيستامين يا رانيتيدين (۵mg/mice) منجر به اضطراب زايي شد. همچنين به کار بردن همزمان  WIN55, 212-2با هيستامين يا رانيتيدين منجر به کاهش پاسخ اضطرابي هيستامين گرديد؛ ولي بر روي پاسخ رانيتيدين اثري نداشت. استفاده همزمان دوز غيرموثر AM251 با داروهاي هيستاميني بر روي پاسخ القا شده توسط اين داروها موثر نبود. در هيچ کدام از آزمايشات، فعاليت حرکتي حيوانات مورد آزمايش به صورت معني دار تغيير نکرد.
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان داد در زمينه رفتارهاي اضطرابي، بين سيستم کانابينوئيدي و گيرنده هاي هيستاميني  H2هيپوکامپ پشتي برهمکنش نسبي وجود دارد.