مقاله بسترهاي آفرينش هنري در متون عرفاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در متن شناسي ادب فارسي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني اصفهان) از صفحه ۷۷ تا ۹۱ منتشر شده است.
نام: بسترهاي آفرينش هنري در متون عرفاني
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آفرينش هنري
مقاله عرفان
مقاله زبان
مقاله آشنايي زدايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي كله سر عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: خزانه دارلو محمدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در نوشتار حاضر، به واکاوي پيوند هاي موجود ميان انديشه عرفاني و جنبه هاي زيباشناسانه متون عرفاني پرداخته شده است. به عبارت ديگر، اين مقاله در پي معرفي بسترهاي فکري اي است که از متون عرفاني آثاري هنري ساخته اند. اهميت اين بسترها را بايد در دخالت آگاهانه يا ناآگاهانه آنها در فرآيند آفرينش متون پيگيري کرد، چنانکه حتي متوني همچون مقالات، تذکره ها، نامه ها و متون تعليمي صوفيه را نيز به آثاري شاعرانه تبديل کرده اند.
براي دست يابي به اين هدف ابتدا به مرور اصطلاحات آشنايي زدايي و برجسته سازي به عنوان سنجه هايي براي شناسايي زبان ادبي در نظريات فرماليست ها و ساختارگرايان پرداخته شده است. در ادامه، نقش مولفه هايي از انديشه عرفاني چون تاويل و رمز، مکاشفه، عادت گريزي، آفرينش پياپي، نسبي گرايي و حيرت در آفرينش هنري نشان داده شده است. اين مولفه ها نگاهي چند لايه و باطني در نويسندگان متون عرفاني بر مي انگيزند که نتيجه چنين نگاهي را در زبان اين متون مي توان ديد؛ زباني که با برجسته کردن برخي عناصر زباني، ادراکي هنري را در خواننده آنها پديد مي آورند.