سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی شهر الکترونیک

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مرتضی زلف پور – دانشجوی کارشناسی ارشد IT دانشگاه شیراز، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد مورد
غلامحسین دستغیبی فرد – استادیار، بخش علوم کامپیوتر و مهندسی دانشگاه شیراز

چکیده:

برای توسعه تجارت الکترونیک و پیوستن به نظام تجارت جهانی (WTO)، نیازمند داشتن نظام کارآمد بانکی و دستیابی به زیرساختها و بسترهای مناسب از جمله بستر مهم بانکداری الکترونیکی می باشد. پیاده سازی بانکداری الکترونیکی در ایران می تواند خدمات بسیار ارزنده ای را به ارمغان آورد، گامهای اولیه در این زمینه برداشته شده و روز به روز در حال گسترش است ولی این آهنگ رشد به کندی پیش می رود و همگام با تغییرات کشورهای توسعه یافته صنعتی نیست. تغییرات سریع مؤلفه های دنیای تجارت باعث ایجاد فرصت ها و تهدیدهای مختلف شده است. از اوایل دهه ۱۹۶۰ نوعی از خدمات بانکی رواج یافت که مبنای تحول بزرگی باری سال های آتی در نظام بانکداری گردید. این نوع خدمات به صورت کارت های بانکی بود که در اختیار عموم قرار گرفت. بعد از مدت زمانی کوتاه هم چک و هم کارت های بانکی به مرور اتوماتیک شدند ولی با این حال تا آن زمان حجم بالای یاز اسناد کاغذی تولید می شد. از این رو از فناوری پیچیده و پیشرفته مخابراتی به عنوان راه حلی جهت حل این مشکل استفاده گردید د رنتیجه با ایجاد اتاق های پایاپای خودکار (ACH)، از سیستم انتقال الکترونیکی وجوه در سطح بسیار وسیعی استفاده شد و ساختار سیستم بانکی یک بار دیگر دچار تحولی عمده گردید. به طور کلی تاریخچه پیدایش بانکداری الکترونیکی را می توان به چهار دوره اتوماسیون پشت باجه، اتوماسیون جلوی باجه، متصل کردن مشتریان به حساب هایشان و یکپارچه سازی سیستم ها و مرتبط کردن مشتری با تمامی عملیات بانکی تقسیم کرد.