مقاله بلاغت مخاطب و گفتگوي با متن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در نقد ادبي از صفحه ۱۱ تا ۳۷ منتشر شده است.
نام: بلاغت مخاطب و گفتگوي با متن
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گفتگوي با متن
مقاله بلاغت
مقاله بافت موقعيت
مقاله متکلم
مقاله مخاطب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پورنامداريان تقي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هر سخن گفتني به شرط حضور سه عامل اصلي متکلم، مخاطب، پيام ايجاد مي شود و ادامه پيدا مي کند. در گذشته ارتباط متکلم و مخاطب به سبب محدوديت باسوادان و عدم امکان تکثير متن، شنيداري بود. در دوران معاصر به سبب افزوني باسوادان و امکان تکثير اثر، اين ارتباط نوشتاري شده است. نويسنده، متن را در غياب خوانندگاني که از اطلاعات و احوال آنان آگاهي ندارد، توليد مي کند و خواننده در غياب نويسنده و غالبا بدون اطلاعات از دانش و احوال او اثر را مطالعه مي کند. اگر هر ارتباطي را نوعي از گفتگو تلقي کنيم، گفتگوي نويسنده با خواننده هنگام توليد متن در غياب خواننده، و گفتگوي خواننده با متن در غياب نويسنده صورت مي گيرد. با توجه به چهار عامل موثر در ايجاد بافت موقعيت توليد متن و مطالعه متن، و تغيير عميق نگاه انسان به جهان، و تبديل ارتباط شنيداري به نوشتاري در حوزه ادبيات که امکان تامل خواننده را براي درک متن فراهم مي آورد، ضوابط و شگردهاي زيبايي شناختي پذيرفته در ادبيات نيز دگرگوني عميق مي پذيرد و از جمله بلاغت که صفت متکلم و کلام محسوب مي شد، صفت مخاطب و تاويل مخاطب از اثر مي شود؛ زيرا در چنين وضعيتي، متن از اختيار نويسنده خارج مي شود و در اختيار خواننده قرار مي گيرد. اين مقاله با توجه به انواع شعر در دوران کلاسيک، تاثير نوع مخاطبان بر کلام و متکلم، رابطه صورت و معنا در انواع شعر کلاسيک، و نيز تاثير ارتباط نوشتاري و توليد اثر در غياب خواننده، و تغيير بافت موقعيت در نتيجه تغيير وضع عوامل موثر در تشکيل بافت، به پيش مي رود و آن گاه با تفسير و تاويل شعري از نيما به عنوان شاهدي بر مدعا، چگونگي انتقال بلاغت از متکلم، نويسنده به مخاطب، خواننده در نتيجه استقرار وضع جديد ارتباطي، ميان نويسنده و خواننده به اثبات مي رسد.