سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین همایش زمین شناسی کاربردی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمدصادق طالبی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد

چکیده:

بلایای طبیعی اصولا تغییری است درشرایط محیطی که سبب گسسته شدن روندزندگی طبیعی مردم وقرارگرفتن آنهادرمعرض عناصرمضر وخطرناک محیط می شود وبه بیانی دیگرعملی ازطبیعت است باچنان شدتی که وضعی فاجعه انگیزایجادودراین وضع شیرازه زندگی روزمره ناگهان گسیخته شود ومردم دچاررنج ودرماندگی شده ودرنتیجه به غذا ، پوشاک ، سرپناه ، مراقبتهای پزشکی وپرستاری وسایرضروریات زندگی وبه محافظت درمقابل عوامل وشرایط نامساعدمحیط محتاج گردند . یکی ازاین بلایای طبیعی سیلابهای شهری است که اغلب دراثربارندگی شدید ، آب شدن برف ویا طغیان رودخانه ها جاری می شوند .علیرغم اینکه برخی از سیلابهای غیرقابل پیش بینی دراثربارانهای سیل آسای غیرطبیعی روی زمین لخت ، خیس ویا یخزده جاری می شوند ، اما دربسیاری موارد می توان با استناد برآمار بلند مدت ومحاسبه دوره بازگشت با احتمال وقوع های مختلف وبا تکیه بر الگوهای سینوپتیک ، پیش بینی وسپس درجهت کاهش خسارات ناشی از آنها تلاش کرد.
دراین پژوهش با استناد به اطلاعات میزان بارش سالانه و حداکثر بارش ۲۴ ساعته دوره ۴۰ ساله (۲۰۰۰ – ۱۹۶۱ )کرمان با استفاده ازنرم افزارهای Excel ، Spss و Smada ضمن محاسبه ضریب شدت بارش ، احتمال وقوع بارش های سیل آسا بادوره بازگشت ۲ ، ۳ ، ۵ ، ۱۰ ، ۲۵ ، ۵۰ ، ۱۰۰ ، ۲۰۰ ساله کرمان محاسبه ومشخص گردید متوسط بارش در دوره آماری ۲/۱۴۵ میلیمتر ، حداکثربارش ۶/۲۶۳ میلیمترمربوط به سال ۱۹۷۴ ،حداکثر بارش ۲۴ ساعته ۶۰ میلیمتر مربوط به سال ۱۹۷۴ بانسبت ضریب شدت بارش ۲۳ درصد می باشد.