مقاله بهبود ريشه زايي و سازگاري گياهچه هاي کشت بافتي زيتون زرد با استفاده از باکتري Agrobacterium rhizogenes و قارچ Trichoderma harzianum که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله به زراعي نهال و بذر (نهال و بذر) از صفحه ۸۵ تا ۹۳ منتشر شده است.
نام: بهبود ريشه زايي و سازگاري گياهچه هاي کشت بافتي زيتون زرد با استفاده از باکتري Agrobacterium rhizogenes و قارچ Trichoderma harzianum
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زيتون
مقاله ريشه زايي
مقاله کالوس دهي
مقاله ريزقلمه و ريزازديادي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ايران نژاد آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: وطن پورازغندي علي
جناب آقای / سرکار خانم: رهنما حسن
جناب آقای / سرکار خانم: جلياني نرجس
جناب آقای / سرکار خانم: بزرگي پور رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين پژوهش به منظور دستيابي به حداکثر ريشه زايي در ريزقلمه هاي توليد شده از مرحله شاخه افزايي توسط باکتري اگروباکتريوم رايزوژنز Agrobacterium rhizogenes، در رقم زيتون زرد با هدف ريزازديادي تجاري آن انجام شد. تاثير باکتري بر درصد ريشه زايي، ميزان کالوس دهي در قاعده ريز قلمه و شاخص کيفي رشد گياهچه هاي توليدي در زمان هاي ۲ و ۴ هفته پس از کشت ارزيابي شد. نتايج نشان داد که تلقيح ريزقلمه ها با باکتري همراه با کاربرد يک ميلي گرم در ليتر هورمون IBA در محيط کشت اثر بسيار معني داري بر درصد ريشه زايي و کاهش ميزان کالوس دهي داشت. بالاترين درصد ريشه زايي (۷۰%) مربوط به تيمار تلقيح شده با باکتري يک ماه پس از کشت بدست آمد در حالي که در تيمار شاهد درصد ريشه زايي ۳۰% بود. کمترين ميزان کالوس دهي (۴۶٫۷%) در تيمار تلقيح شده با باکتري حاصل شد در حالي که در تيمار شاهد ۱۰۰% نمونه ها داراي کالوس بودند. القاي ريشه ها در قاعده ريز قلمه ها بدون توليد کالوس يا با کالوس کمتر در مراحل انتقال به خاک و سازگاري به شرايط برون شيشه يک مزيت محسوب مي شود. در اين تحقيق تيمار تلقيح شده با باکتري ضمن القاي درصد ريشه زايي بالاتر به ميزان قابل توجهي کالوس کمتري در مقايسه با نمونه هاي شاهد توليد کردند. در مرحله سازگاري آلوده کردن ريشه هاي گياهچه ها با قارچ Trichoderma harzianum موجب افزايش چشمگيري در تعداد ريشه در هر گياهچه (۱۱٫۸) و طول ريشه ها (۲۱۵٫۳ ميليمتر) نسبت به تيمار شاهد با ميانگين ۲٫۷ ريشه و ۶۰ ميليمتر طول در چهار هفته پس از کاشت شد. بنابراين به دليل اثر تحريک کنندگي اين قارچ مي تواند به عنوان ميکروارگانيسم توسعه دهنده نظام ريشه اي گياه در مراحل اوليه رشد و سازگاري گياهچه هاي کشت بافتي زيتون در شرايط برون شيشه اي مورد استفاده قرار گيرد.