سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بهروز موحدی – دانشجوی دکتری دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
حامد میرزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
بهزاد نیرومند – استادیار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
علی شفیعی – استادیار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

در این پژوهش بهبود ساختار و سختی قطعات تولیدی به روش دایکاست با استفاده از فرایندهای اصلاح سازی، جوانه زایی و گاز زدایی مورد بررسی قرار گرفته است . به منظور تعیین شرایط بهینه ساختاری و سختی قطعاتی از جنس LM24 ، چهار سری آزمایش طراحی شده است . در این دسته از آزمایش ها با تغییر ترتیب مراحل اصلاح سازی، جوانه زایی و گاز زدایی، بهترین حالت ممکن تعیین گردیده است . نتایج حاصل از این بررسی نشان داد در نمونه هایی که ابتدا جوانه زایی و سپس گاززدایی شده اند، نسبت به نمونه هایی که ابتدا گاز زدایی و بعد جوانه زایی شده اند، اندازه دانه ها کمتر افزایش یافته است . مطالعات B بیشتر با کمک آنالیز تصویری نشان داده است، در نمونه هایی که فقط اصلاح سازی شده اند؛ تیغه های کمترین نسبت طول به عرض را دارند بداین معنا که بیشترین درصد اصلاح ساختار در این نمونه ها صورت گرفته است . اما در نمونه هایی که علاوه بر اصلاح سازی، جوانه زایی نیز شده اند، اثر اصلاح سازی در آنها تا حدودی کاهش یافته است . از طرف دیگر در نمونه هایی که عملیات اصلاح سازی و جوانه زایی با هم انجام شده، نسبت به نمونه هایی که تنها اصلاح سازی شده، سختی افزایش یافته است . با برون یابی نتایج بدست آمده، می توان پیش بینی کرد که تناوب زمانی تکرار عملیات بر روی مذاب در تناژهای بالا، نبایستی بیش از ۵۴ دقیقه تا ۱ ساعت طول بکشد؛ در غیر این صورت مواد افزودنی به مذاب اثر خود را از دست خواهند داد .