سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت بحران زلزله در شهرهای دارای بافت تاریخی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

محمد فروغی – عضو هیأت علمی دانشگاه یزد

چکیده:

علیرغم اینکه کشور ایران از ایام کهن در صدر تمدن جهان بوده ، عالمان و هنرمندان زیادی را در دامان خویش پرورانده است و از پیشتازان صنعت ساختمان در جهان محسوبمی شده ، متاسفانه در حال حاضر ، در این زمینه از جایگاه درخور شان خویش برخوردار نیست و سازندگان ساختمان ، خصوصا ساختمان های با مصالح بنایی غیر مسلح ، نه تنها ضوابط فنی و الزامات قانونی عصر حاضر را رعایت نمی کنند بلکه از علوم قدیمی ساخت و ساز نیز بی بهره اند. نتیجه امر ، تولید ساختمان هایی است که از حداقل ایمنی خصوصا در مقابل بارهای دینامیکی زلزله بی بهره است و با اندک تکانی فرو میریزد. از آنجا که ساختمان سرمایه ملی است و خرابی هر بنا معادل از دست رفتن پاره ای از این سرمایه عظیم می باشد ، به نظر می رسد علاوه بر اینکه جلوگیری از ساخت و سازهای نامطلوب بایستی در دستور کار مسولین امر قرار گیرد ، ضرورت مقاوم سازی و بهبود عملکرد ساختمان های نامناسب موجود نیز از بدیهیات است. در این مقاله ، نگارنده بر آن است که گزارشی علمی از استحکام بخشی بنائی را ارائه نماید که با بهره گیری از قاب خورجینی صورت پذیرفته است.