مقاله بهبود کارايي روش سنتي آشکارسازي چهره مبتني بر ماشين بردار پشتيبان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در مهندسي برق و مهندسي کامپيوتر ايران از صفحه ۱۷۰ تا ۱۷۷ منتشر شده است.
نام: بهبود کارايي روش سنتي آشکارسازي چهره مبتني بر ماشين بردار پشتيبان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آشکارسازي چهره
مقاله ادغام تصميمات
مقاله ماشين بردار پشتيبان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: روحي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: ميرجليلي قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي محمدتقي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مقاله ايده هايي براي بهبود کارايي روش سنتي آشکارسازي چهره با استفاده از ماشين بردار پشتيبان، پيشنهاد شده است. در روش سنتي، ابتدا تصوير ورودي به پنجره هايي همپوشان با ابعاد ثابت تقسيم و در نهايت براي هر پنجره در مورد اين که حاوي چهره هست يا نه، تصميم گيري مي شود. نرخ آشکارسازي و خطاي هشدار غلط اين روش خيلي مطلوب نيست. در اين مقاله براي بهبود کارايي، به جاي استفاده از پنجره با ابعاد ثابت از پنجره هايي با اندازه هاي مختلف استفاده مي شود. هر پنجره داراي دقت خاصي در آشکارسازي است. در اين روش، تصميمات حاصل از به کارگيري پنجره هاي مختلف روي يک ناحيه از تصوير، با هم ادغام مي شوند. همچنين در اين مقاله از يک سطح تصميم گيري وفقي براي تصميم گيري در خروجي طبقه بندي کننده استفاده شده است. از طرفي به جاي اين که تصميم گيري براي هر پنجره فقط متکي بر خروجي ماشين بردار پشتيبان باشد، از معيارهاي شباهت سنجي بين پنجره مربوطه با مدلي از چهره براي تصميم گيري نهايي استفاده مي گردد. نتيجه به کارگيري اين ترفندها، افزايش نرخ آشکارسازي و همچنين کاهش خطاي هشدار غلط است. نتايج شبيه سازي با استفاده از مجموعه داده استاندارد، اين مساله را تاييد مي کند.