سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حمیده نوری – دانشجوی مقطع دکتری در رشته آبیاری و زهکشی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی د
عبدالمجید لیاقت – دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
حدیثه نوری – دانشجوی کارشناسی در رشته آبیاری پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

چکیده:

این مطالعه به منظور ارزیابی تاثیر مدیریت سطح ایستابی (CWT ) بر کیفیت زه آب های زهکشی در منطقه خشک و نیمه خشک ایران انجام شده است . حجم زه آب های خروجی، غلظت نیترات، غلظت فسفات و هدایت الکتریکی در زه آب های زهکشی در طی فصل رشد کنترل و( اندازه گیری شد . ایستگاه لایسیمتری مجهز به سیستم زهکشی و سیستم کنترل و تنظیم سطح ایستابی بود و گیاه یونجه یکساله MedicagoScatellaدر آنها کشت داده شد . تیمارهای مطالعه شامل سه تیمار آبیاری زیرزمینی با سطح ایستابی کنترل شده در ۰/۳m (CWT0.3)0/5mCWT0.7) 0/7 m ،(CWT0.5)از سطح خاک و تیمار زهکشی آزاد (FD)با عمق نصب یک متر پایین تر از سطح خاک می باشد .
حجم زه آب خروجی، غلظت نیترات ) (NO3–N) و هدایت الکتریکی زه آب تیمارهای کنترل سطح ایستابی به طور معنی داری نسبت به زهکشی آزاد کاهش یافت . متوسط غلظت نیترات در زه آب های زهکشی در تیمارهای CWT0.3 ، CWT0.5 و CWT0.7 به ترتیب ۲/۴ ، ۳/۸۵ و ۵/۶۴ میلی گرم بر لیتر و در تیمار تیمار زهکشی آزاد ۱۱/۲ میلی گرم بر لیتر بود . حجم زه آب کل ناشی از انجام آبشویی در تیمارهای CWT0.3 و CWT0.5 به ترتیب ۶۰/۲ و ۷۰/۶ لیتر و در تیمار زهکشی آزاد ۱۲۰ لیتربود . همچنین تلفات نیترات در تیمارهای نسبت به زهکشی آزاد کاهش یافت . بهبود کیفیت زه آب در نتیجه کاهش حجم زه آب %۸۲ و %۹۰ به ترتیب CWT0.5 و CWT0.3 خروجی و افزایش فرایند دنیتریفیکاسیون در تیمارهای کنترل سطح ایستابی است . متوسط غلظت فسفات در زه آب های حاصل از تیمارهای کمتر از CWT زه آب های خروجی در تیمارهای EC میلی گرم بر لیتر بود . متوسط ۲/۴ میلی گرم بر لیتر و در تیمار زهکشی آزاد ۲/۱ CWT
حد مجاز EC زه آب های کشاورزی ورودی به منابع آبهای سطحی و زیرزمینی ) (۱/۵ ds/m بود . علاوه بر کاهش قابل ملاحظه آلودگی نیترات، مزایای اقتصادی در نتیجه صرفه جویی در مصرف کود و افزایش محصول تولیدی حاصل می شود . بنابراین روش مدیریت سطح ایستابی از هر دو جنبه زیست محیطی و اقتصادی قابل توجه است .