سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنگره بین المللی بهداشت، درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سیدعلی موسوی جزایری – مشهد مقدس

چکیده:

همواره پس از وقوع بحران یا حوادث غیر مترقبه معضلات و مشکلاتی بوجود می آید که رفع آنها در آن زمان تقریباً غیر ممکن میباشد، مگر اینکه قبل از وقوع بلایا و یا حوادث غیر مترقبه برای آن چاره اندیشی شده باشد . یکی از این مشکلات مصدومین و مجروحینی هستند که نیاز به امداد و درمان مناسب و کافی دارنـد . حـوادث غیـر مترقبـه گذشـته کـشورمان و نیـز برخـی کشورهای همسایه ( پاکستان ) نشان میدهد که هنوز انسجام کافی و برنامه مدون و سازمان مناسب این امور وجود ندارد ، اگـر به سه موضوع رسیدگی و برای آن چاره اندیشی شود تقریباً میتوان گفت که گام اساسی و مهمی در این خصوص برداشته شده است ، این موارد مبتنی بر تجربیات مدیریتی امداد و درمان در حواد ث غیر مترقبه کشورمان و نیز کشور پاکستان مـی باشـد و با توجه به این که از دید کاربردی به آن نگریسته شده و بطـور عملـی آزمـایش گردیـده و نـواقص و خطاهـای آن رفـع شـده راهگشای مدیریت امداد و درمان حوادث و بلایا در سطوح مختلف می باشد ، موضوعات فوق الاشـاره شـامل نیـروی کار آمـد و فراخوان ، سازمان دهی آنان ، سازه و تجهیزات مورد نیاز می باشد که نقص در هر یک از ایـن ارکـان سـبب کـاهش کـارایی و اشکال در انجام وظیفه میگردد . شناسایی نیروی کار آمد و ورزیده و وجود سیستم فراخوان جامع ، سریع و صـحیح کـه بتـوان افراد را با توجه به نوع ماموریت و تنوع تخصص و دارا بودن چند مهارت در یک فرد ، در کمترین زمان فراخـوان نمـود یکـی از مهم ترین ارکانی است که باید بدان توجه نمود . وجود نیروهای نا کارآمد سازماندهی شده ، داوطلبان حاضر در صحنه بی کـار و سربار و عدم توان در بکار گیری نفرات در حوادث و بلایای قبلی م ؤید این موضوع است که سیستم فراخوان نیروی انسانی در این حوادث ناکار آمد است و بدین لحاظ نرم افزار جامع فراخوان بر اساس سیستم دستی اصلاح شده که چند بـار تـست شـده بود طراحی و اجرا و بکارگیری گردید . ضمنا در این طرح می توان از خیل عظیم بسیج جامعه پزشکی استفاده ک رد و اطلاعات فردی آنان را در بانک اطلاعات قرار داده و بر اساس پارامتر های نیاز فراخوان نمود تا نیروی بهینه در اختیار قرار گیرد . موضوع دوم ، سازماندهی است ، یکی از معضلات این گونه ماموریتها ، سازماندهی غلط ، ناقص و اغلب موازی است که نه تنهـا گرهی از مشکلات را باز نمی کند ، بلکه خود برای مردم بلا دیده و یا مدیران این حوادث ایجاد مشکل مـی کنـد لـذا بایـد بـر اساس شناخت از منطقه وقوع حادثه یا بلا ، سازه و امکانات درمانی و میزان نیاز، از چند الگوی از پیش طراحی شـده اسـتفاده کرد و تغییرات اندکی که لازمه انطباق با ماموری ت است را در حین اجرا انجام داد ، البته لازمه عدم موازی کـاری ، سـازماندهی
اصولی و کلان ماموریت در این حوادث است که سطح کار هر رده از پیش تعیین شودکه مـثلاً همـه سـازمانها و رده هـا پـست امداد دایر نکنند و یا همه تیم امداد و نجات ایجاد نکنند و بعد در کل منطقه حتی یک دستگاه رادیولوژی پرتابل و یا یک بانک خون دایر وجود نداشته باشد و یا اینکه یک تخت عمل هم برای جراحی های اورژانس وجـود نداشـته باشـد . موضـوعی کـه در حوادث و بلایای رخ داده شاهد آن بوده ایم . موضوع سوم سازه مناسب است که با توجه به تجربیات ده ساله می توان گفت عد م تجربه در سطوح مـدیریتی عامـل آن بـوده است . عدم اطلاع از خواسته ها، عدم انطباق خواسته ها با داشته ها، عدم آگاهی از توانایی های موجود در کشور، سبب انتخـاب غلط سازه های پرتابل بیمارستانی و اورژانس شده است . به طور خلاصه می توان گفت سازه اتودرپ ، خوداتکا با سرعت حرکت بالا و سرعت نصب و بهره برداری بالا با قابلیت بارگیری در هواپیما های موجود در ایران با امکان ترابری در هر گونه جاده ( اعـم از شهری و روستایی ) مجهز به تجهیزات تخصصی و عمومی ساده اما کارا که امکان تعمیر و پشتیبانی را در کشور داشته باشـند، بهترین سازه جهت این نوع ماموریت ها هستند . متاسفانه انچه امروز شاهد ان هستیم ،ساخت وخریداری بیمارستانهای بزرگ و عریض و طویل صحرایی هستند که جهت جابجایی یک واحد ان ده ها خودرو مورد نیاز بوده و سرعت نـصب پـایینی داشـته و امکانات گران قیمتی نیز برای ان پیش بینی شده که فقط با یک اشکال مثلا افت ولتاژ فاقد کارایی می گردند .