سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

نشاط حداد تهرانی –
علی یونسی –

چکیده:

پرتو دهی مواد غذایی که در واقع یک فن آوری نسبتاً جدید در نگهداری مواد غذایی است در سال های اخیر بحث ها و نظرات مثبت و منفی زیادی به همراه داشته است. پرتو دهی مواد غذایی بمعنی استفاده از پرتوهای یونیزه برای از بین بردن میکرو ارگانیسم های موجود در غذاست. در حالیکه سازمان های معتبر بین المللی چون FDA و WHO هیچ گونه منعی برای مصرف غذاهای ضد عفونی شده بوسیله پرتوها(البته در شرایط تعیین شده و مجاز) قائل نشده اند بعضی سازمان ها بخصوص سازمان های غیر دولتی یا NGO ها مخالفت های بسیاری با مصرف این گونه مواد ابراز داشته اند زیرا منبع انرژی که در این روش ایزوتوپ های رادیو اکتیو است که خود برانگیزنده نگرانی عمومی است. اما با توجه به افزایش روز افزون و چشم گیر مسمومیت های غذایو مرگ و میر ناشی از آن در تمام کشورها (اعم از پیشرفته و در حال توسعه) در سال های اخیر نمی توان به سادگی از روش پرتو دهی که در بسیاری از موارد بهترین و شاید تنها روش موثر کاهش خطرات ناشی از مواد غذایی آلوده و افزایش ایمنی غذاست چشم پوشی کرد. مباحثی که در این نوشتار مورد بررسی قرار گرفته عبارتند از: روش های پرتو دعی و مزایای آن، تغییرات ناشی از پرتو دهی مواد غذایی، ایمنی غذا، اثرات زیست محیطی پرتوده، قوانین وضع شده توسط سازمان های معتبر جهانی،نظرات مخالف در رابطه با پرتودهی، مطالعه روش های جایگزین و مقایسه پرتودهی با سایر روش های نگهداری مواد غذایی چون پاستوریزاسیون یا انجماد و بالاخره بحث و نتیجه گیری و نحوه اتخاذ تصمیم در جهت کاربرد یا عدم استفاده از روش پرتو دهی.ارزیابی جنبه های مثبت و منفی استفاده از پرتو ها با تکیه بر مطالعات آماری و تحقیقات انجام شده در چند دهه اخیر صورت گرفته است تا بتوان با قاطعیت بیشتری در این رابطه اظهار نظر کرد. گرچه که باید توجه داشت تصمیم گیری ما براساس دانسته های امروز ماست و برای دستیابی به نتایج مطمئن تر، تحقیقات و بررسی های علمی و آماری(بخصوص در مورد تاثیرات دراز مدت) باید حتما پی گیری شود.