سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۸۶

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فیروزه مطوری – دانشجوی کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی دانشگاه شهید چمران اهواز
محمدحسین رحیمی – عضو هیأت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
نصرالله کلانتری – عضو هیأت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

فراوانی و تنوع منابع خاک و آب زیرزمینی درکشورمان و بخصوص تنوع اقلیمی باعث ایجاد پتانسیلهای فراوان کشاورزی شده است . موضوع صادرات غیرنفتی که به طور جدی در برنامه دولت قرار گرفته، باعث پررونقتر شدن بخش کشاورزی در کشورمان شده است . آب زیرزمینی یکی از مهمترین منابع تأمینکننده آب بخش کشاورزی میباشد . در منطقه دزفول هم از این آب برای آبیاری زمینهای کشاورزی بهره فراوانی برده میشود . فرسایش خشکسالی، زمین و بایرشدن آن، از مهمترین چالشهای جهان امروز است، که دارای ابعاد جغرافیایی بوده و زندگی بشر را تهدید میکنند و میتوانند خسارات جبران ناپذیری به محیط زیست وارد نمایند؛ سیستم اطلاعات جغرافیایی ) ) GIS ، یکی از بهترین و سریعترین سیستمها، برای برطرف کردن چنین چالشهایی است . با استفاده از این سیستم، به پهنهبندی کیفی آب زیرزمینی دشت سبیلی و بخشی از دشت دز شرقی از لحاظ کشاورزی مبادرت ورزیده شده است . این دشتها در بین رودخانههای دز و گلال کهنک در شمال خوزستان و در شرق شهرستان دزفول قرار دارد و در مجموع در این دو دشت ۱۲۶ حلقه چاه کشاورزی وجود دارد . با استفاده از اطلاعات برخی از این چاهها ) ۲۸ نمونه ) کیفیت آب زیرزمینی منطقه مورد بررسی قرار گرفت . در روش به کار گرفته شده به منظور پهنهبندی آب کشاورزی منطقه از طبقهبندی ویلکوکس (Wilcox,1955) کمک گرفته شده است . نتایجی که از این روش بدست آمده، شامل پیشنهاد مکانهای مناسب و نامناسب آب زیرزمینی از لحاظ کشاورزی در منطقه مورد نظر میباشد .