سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمود دشتی زاده – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقت کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر

چکیده:

هرساله با شروع فصل صید میگو از دیا و برداشت میگو از استخرهای پرورش میگو، کمیت های عظیم از ضایعات میگو (سروسینه) بوسیله صنایع فرآوری میگو تولید می شود. وجود این ضایعات باعث تجمع بوی بد و مشکلات آلودگی محیط زیست می شود. این ضایعات ۴۵-۳۵ درصد از کل میگوی استحصالی را شامل می شود و به علت دارا بودن رطوبت بالا، به سرعت فاسد شده و مشکلات زیست محیطی ایجاد می کند. گرمای بیش از حد تابستان در استان های جنوبی ایران نیز تشدید کننده عوامل فوق الذکر است. با برنامه ریزی صحیح نه تنها مشکلات آلودگی زیست محیطی کاهش می یابد بلکه از این ضایعات می توان در تهیه کیتوزان، خوراک دام، چاشنی غذای انسان، کود ترکیبی برای اصلاح خاک و پودر میگو استفاده کرد. در این مقاله روشهای موجود در خصوص استفاده از این ضایعات و کاهش اثرات آلودگی محیط زیست آن بحث خواهد شد.