مقاله بهينه سازي توليد اتانل با استفاده از سوبستر هاي ارزان قيمت توسط باکتري Zymomonas mobilis PTCC 1718 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در علوم زيستي از صفحه ۲۳ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: بهينه سازي توليد اتانل با استفاده از سوبستر هاي ارزان قيمت توسط باکتري Zymomonas mobilis PTCC 1718
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Zymomonas mobilis
مقاله بهينه سازي
مقاله اتانل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني شيوا
جناب آقای / سرکار خانم: فائزي قاسمي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: شجاعي آراني ابوالفتح

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از اين تحقيق بهينه سازي محيط و شرايط کشت جهت بالا بردن توليد اتانل توسط باکتري Zymomonas mobilis بود. ابتدا با استفاده از روش تغيير يک فاکتور در يک زمان (one-factor-at-a-time) اثر منابع کربني و نيتروژني مختلف همچنين اثر دما، pH و درصد تلقيح اوليه در توليد بررسي گرديد. سپس بهينه سازي بهترين منابع غذايي به روش آناليز آماري تاگوچي انجام پذيرفت. ابتدا اثر منابع کربني مختلف مانند زايلوز، فروکتوز، رافينوز، لاکتوز، مانيتول، مالتوز، سوکروز و گلوکز در توليد اتانل توسط اين باکتري بررسي شد. پس از آن اثر منابع نيتروژني پيچيده و معدني مختلف مانند آب پنير، عصاره مخمر، پپتون، نيترات آمونيوم و نيترات پتاسيم در توليد اتانل توسط اين باکتري بررسي شد. اثر منابع نيتروژني ارزان قيمت مانند عصاره آرد جو، عصاره سبوس گندم، عصاره سبوس برنج و عصاره سيب زميني نيز در افزايش توليد اتانل بررسي شد. نتايج نشان داد که از ميان منابع کربني سوکروز به عنوان بهترين منبع کربن است. ولي چون هدف استفاده از منابع ارزان قيمت در توليد اتانل بود، شکر به جاي سوکروز جايگزين شد که اثر خوبي در توليد اتانل داشت. از ميان منابع نيتروژني آب پنير، عصاره مخمر، پپتون به عنوان بهترين منابع نيتروژني و از ميان منابع ارزان قيمت عصاره سبوس گندم به عنوان بهترين منبع شناخته شدند. بهترين دما، درصد تلقيح و pH به ترتيب ۵۰oC، (حجمي/حجمي) ۱۲% و ۵/۵ بودند. اثر حذف پپتون و عصاره مخمر روي توليد اتانل بررسي شد که نتايج نشان داد وجود هر دو منبع براي توليد اتانل ضروري مي باشد. با توجه به نتايج به دست آمده ميزان توليد اتانل در شرايط اوليه ۶۷/۲ درصد بود که با بهينه سازي شرايط توليد پس از انجام روش تغيير يک فاکتور در يک زمان (one-factor-at-a-time) و تاگوچي به ترتيب به ميزان ۶۳/۳۸ و ۰۷/۸۶ درصد رسيد.