مقاله بهينه سازي مصرف نيتروژن و فسفر در زراعت پايدار ذرت با استفاده از ميکوريزا و ورمي کمپوست که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در يافته هاي نوين كشاورزي از صفحه ۳۰۳ تا ۳۱۶ منتشر شده است.
نام: بهينه سازي مصرف نيتروژن و فسفر در زراعت پايدار ذرت با استفاده از ميکوريزا و ورمي کمپوست
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ذرت
مقاله ميکوريزا
مقاله ورمي کمپوست
مقاله عملکرد
مقاله کودهاي بيولوژيک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده اميد
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده اردلان
جناب آقای / سرکار خانم: آريانا لادن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين تحقيق به جهت بررسي اثر ميکوريز و ورمي کمپوست به عنوان عوامل بيولوژيک در مقايسه با کود شيميايي نيتروژن و فسفر بر عملکرد و اجزاي عملکرد ذرت انجام شد. آزمايش به صورت فاکتوريل در قالب طرح پايه بلوک هاي کامل تصادفي در ۳ تکرار در شرايط کنترل شده خاک در سال ۱۳۸۸ طراحي و اجرا شد. تيمارها عبارت بود از مصرف کود شيميايي (F) در سه سطح از منابع کود، اوره، سوپر فسفات ترپيل و پتاسيم شامل: F0 (ازت ۰، فسفر ۰، پتاس ۰ kg/ha) و F1 (ازت ۷۰، فسفر ۵۰، پتاس ۳۰ kg/ha) و F2 (ازت ۱۵۰، فسفر ۱۰۰ و پتاس ۵۰ kg/ha)، تيمار ورمي کمپوست در دو سطح (مصرف V1 و عدم مصرف V0) و تيمار ميکوريز در دو سطح (مصرف M1 و عدم مصرف M0) (جمعيت ۱۰۵ گرم/ اسپور). نتايج آناليز واريانس نشان داد برهمکنش سطوح مختلف ورمي کمپوست، کود شيميايي و ميکوريزا بر عملکرد دانه در سطح %۱ معني دار بوده و بر تعداد دانه و وزن ۱۰۰۰ دانه تفاوت معني داري را نشان نمي دهد. مقايسه ميانگين برهمکنش سطوح مختلف ورمي کمپوست، ميکوريز و کود شيميايي تفاوت معني داري را بر عملکرد دانه نشان داد. به طوري که تيمارهاي V1F0M1 و V1F1M1 به ترتيب با ميانگين ۱۱۹٫۳۳ و ۱۱۳٫۰۰ گرم در بوته بالاترين ميزان عملکرد دانه را نسبت به تيمار V1F2M1 با ميانگين ۱۰۶٫۳۳ گرم در بوته را داشته است. و تيمار V1F0M0 با ميانگين ۸۷٫۰۰ گرم در بوته کمترين ميزان عملکرد دانه را داشته است. مقايسه ميانگين برهمکنش ورمي کمپوست، سطوح کودي و ميکوريزا تفاوت معني داري را بر وزن ۱۰۰۰ دانه نشان داد که تيمار V1F0M1 با ميانگين ۱۶۸٫۳۳ گرم در بوته بالاترين وزن ۱۰۰۰ دانه را داشته است و تيمار V1F1M1 با ميانگين ۱۳۴٫۶۷ گرم در بوته کمترين وزن ۱۰۰۰ دانه را داشته است. ميكوريز و ورمي كمپوست در سطوح پايين مصرف كودشيميايي توانستند موجب افزايش عملكرد و اجزاي عملكرد دانه شوند. اما در سطوح بالاي مصرف كود شيميايي فعاليت آنها مختل گرديد.